Tag Archives: Gospel

Du Må og Skal Angre Dine Synder og Tro på Evangeliet

14 Kort tid efter blev Johannes sat i fængsel af kong Herodes, og Jesus begyndte at gå rundt i Galilæa og fortælle om Gud. 15 „Nu er tiden inde!” sagde han. „Nu er Guds rige kommet. I skal ændre jeres indstilling og tro på det glædelige budskab, som jeg bringer jer.” (Markus 1:14-15)

Hvem er Jesus Kristus?

Jesus er fuldt og helt Gud. Bibelen lærer at der kun er én Gud, der evigt eksisterer som tre forskellige personer – Faderen, Sønnen og Helligånden. Jesus er Guds Søn, treenighedens anden person.

Kristus er Ordet fra Gud. I begyndelsen var Ordet. Ordet var hos Gud, og Ordet var Gud. Ordet var til fra begyndelsen, sammen med Gud. Alt blev til gennem det Ord, ja uden det blev intet af det til, som nu findes. Ordet havde Livet i sig, og det Liv blev menneskenes Lys (Johannes 1:1-4). Vi kan se den usynlige Gud ved at se hans Søn, som er Herre over alt det skabte. Alt i himlen og på jorden blev til og eksisterer ved hans medvirken og for hans skyld, både det synlige og det usynlige, inklusive alt, som har magt og autoritet i den åndelige verden. Han var til før alt andet, og alt eksisterer i kraft af ham (Kolossensern 1:15-17). „Jeg er Alfa og Omega, den første og den sidste, begyndelsen og afslutningen” siger Gud, Herren. „Jeg er den øverste hersker, den som er, og som var, og som kommer.” (Aabenbaringen 1:8; 22:13)

Jesus er fuldt og helt menneske – men uden synd. Han var lig med Gud, og havde ret til at fastholde den lighed. Dog gjorde han ikke krav på sin ret, men gav afkald på sin guddomsmagt, tog tjenerskikkelse på og blev menneske. Han blev undfanget ved Helligåndens kraft og blev født af en jomfru. Og som menneske blev han fristet på alle måder – som vi – dog uden synd. Han var fuldstændig lydig mod faderen og levede et helligt liv. For i Kristus er hele Guds væsen åbenbaret i menneskelig skikkelse. Fornedrede han sig selv, så han blev lydig indtil Døden, ja, Korsdøden. Han døde og blev begravet, men tredje dag steg han op fra de døde. Herren Jesus Kristus har sejret over synd og død!

Derfor har Gud ophøjet ham og givet ham et navn og en position højt over alle andre. Alle kommer til at bøje knæ for ham i himlen og på jorden og under jorden. Og alle skal erklære til Gud Faders ære: Jesus Kristus er Herre! (Filipperne 2:1-11).

 

Hvad er Guds gode nyheder?

Det glædelige budskab (Evangeliet) er opfyldelsen af Guds løfter, som han for længe siden talte om gennem sine profeter, og som er nedskrevet i de hellige skrifter. Profeterne forudsagde, at der skulle komme en Frelser, og det er Jesus, Guds Søn og vores Herre. Det indeholder en guddommelig kraft, som er i stand til at give evigt liv til alle, der tror på ham.

Gud er hellig. Det bibelske udtryk der bliver oversat som “hellig” (qadosh på hebraisk, hagios på græsk) bærer en stærk sekundær konnotation af moralsk renhed. Men ideen bag begrebet hellighed er “adskillelse.” Dens mest grundlæggende betydning er at være “adskilt eller afskåret.” Gud er adskilt eller afskåret fra alt, hvad der er syndigt og ondt. “Thi du er ikke en Gud, der ynder ugudelighed, den onde kan ikke gæste dig, for dig skal daarer ej træde frem, du hader hver udaadsmand.” (Salmerne 5:4-5) Han er uden synd og kan ikke tolerere synd.

Mennesket er syndigt. Alle har jo syndet, og dem fattes Æren fra Gud. Det fremgår også af følgende citater fra Skrifterne: „Ingen gør Guds vilje, ikke en eneste. Ingen er forstandig, ingen søger Gud. Alle er kommet på afveje, fordærvede af synd. Ingen gør det gode, ikke én eneste.” (Romerne 3:10-12) Som urene blev vi til Hobe, som en tilsølet Klædning al vor Retfærd. Vi visnede alle som Løvet, vor Brøde bortvejred os som Vinden. Gud godkender os ikke gennem gode gerninger eller god opførsel, fordi hans standard er hellighed og fuldkommenhed – hvilket er umuligt for os at opnå. Da vi syndede mod Gud, blev vi adskilt fra Gud.

Gud er retfærdig.  Han straffer synd. Synd straffes med døden (Romerne 6:23). Denne død henviser til åndelig død, som betyder evig adskillelse fra Gud. I stedet for at have et evigt kærlighedsforhold til Gud vil vi blive straffet med evig undergang og adskillelse fra Herren uden at få del i hans herlighed og magt. Dette er sandheden om menneskets tilstand. Vi har syndet; derfor fortjener vi retmæssigt Guds evige vrede.

Gud er kærlighed. Men på grund af Guds store kærlighed til os gjorde han en vej, så vi kan forenes tilbage til ham. Men Gud viser sin kærlighed mod os, ved at Kristus ofrede sit liv for os, mens vi stadig var syndere. (Romerne 5:8)

Menneskesønnen er jo netop kommet for at opsøge og frelse de fortabte. Han levede et hellig liv og ofrede sig selv som betaling for vores synder for at enhver, der tror på ham, ikke skal gå fortabt, men få det evige liv. De, som tror på Jesus, er ikke retfærdige i sig selv, men Gud har lagt dem i Kristus. Så når Gud ser på dem, ser han Kristi retfærdighed. Gennem Guds nåde kan vi blive helliget og forliges tilbage til Gud, ikke på grund af os selv, men på grund af Jesu hellighed.

Jesus sagde: „Jeg er Vejen og Sandheden og Livet. Ingen kan komme til Faderen uden gennem mig.” Der findes ikke frelse andre steder end hos Jesus, for der er ingen andre i hele verden, som kan frelse os mennesker.

Frelse er kun ved Guds nåde ved at redde tro på Kristus alene. Ved Guds nåde er I frelst i kraft af jeres tro på Kristus. Det er ikke jeres egen fortjeneste, men en gave fra Gud. Det er ikke en belønning for gode gerninger, og derfor er der heller ingen, der har noget at prale af. (Efeserne 2:8-9)

Derfor fatter et andet Sind og vender om, for at eders Synder må blive udslettede, for at Vederkvægelsens Tider må komme fra Herrens Åsyn. Den, der dækker over sine fejl, får aldrig fremgang, den, der erkender dem og lover bedring, får en ny chance.

„Nu er tiden inde!” sagde han. „Nu er Guds rige kommet. I skal ændre jeres indstilling og tro på det glædelige budskab, som jeg bringer jer.” (Markus 1:15)

Click here for English translation.

Hãy ăn năn và tin nhận Phúc Âm.

14 Sau khi Giăng bị tù, Đức Giê-su đến miền Ga-li-lê, truyền giảng Phúc Âm của Đức Chúa Trời. 15 Ngài phán: “Giờ đã điểm, Nước Đức Chúa Trời đã đến gần, hãy ăn năn và tin nhận Phúc Âm.” (Mác 1:14-15)

Chúa Giêsu là ai?

Chúa Giêsu hoàn toàn là Thiên Chúa. Kinh thánh dạy rằng chỉ có một Thiên Chúa tồn tại vĩnh viễn với ba Ngôi khác biệt – Cha, Con và Thánh Thần. Chúa Giêsu là Con Thiên Chúa, Ngôi Hai của Thiên Chúa Ba Ngôi.

Đấng Cứu Thế đến trần gian. Ban đầu có Thiên Ngôn. Thiên Ngôn ở với Thượng Đế và Thiên Ngôn là Thượng Đế. Ngài ở với Thượng Đế từ đầu. Mọi vật đều do Ngài tạo dựng. Không có vật gì mà không do Ngài tạo ra. Trong Ngài có nguồn sống, và chính nguồn sống ấy là ánh sáng cho nhân loại. (Giăng 1:1-4) Chưa có ai thấy Thượng Đế nhưng Chúa Cứu Thế Giê-xu là hình ảnh của Ngài. Chúa Cứu Thế cao trọng hơn tất cả các vật được tạo dựng. Qua quyền năng Ngài, muôn vật được thành hình: vật trên trời, dưới đất, vật thấy được, vật không thấy được, mọi quyền năng, các vua chúa, các kẻ cầm quyền. Tất cả đều được tạo nên qua Chúa Cứu Thế và vì Chúa Cứu Thế. Ngài đã có trước mọi vật và mọi vật được tồn tại là vì Ngài. (Cô-lô-se 1:15-17) Chúa là Thượng Đế phán, “Ta là An-pha và Ô-mê-ga, là Đầu Tiên và Cuối Cùng, Khởi Điểm và Kết Thúc. Ta là Đấng hiện có, trước đã có và sẽ còn đời đời. Ta là Đấng Toàn Năng.” (Khải Huyền 1:8; 22:13).

 Chúa Giêsu hoàn toàn là con người nhưng không có tội lỗi. Ngài vốn giống như Thượng Đế về mọi mặt, nhưng không xem sự bình đẳng mình với Thượng Đế là điều phải nắm giữ. Trái lại, Ngài đã từ bỏ ngôi sang trọng để lấy hình dạng tôi tớ, sinh ra làm người.  Ngài được thụ thai nhờ quyền năng của Chúa Thánh Thần và được sinh ra từ một trinh nữ. Khi còn sống trên đất, Ngài đã bị cám dỗ đủ cách như chúng ta nhưng không phạm tội. Ngài vâng lời Chúa Cha một cách trọng vẹn và sống một cuộc đời thánh khiết. Vì trong Ngài tất cả đầy đủ thần tính Đức Chúa Trời ngự trong thân xác. Ngài rất khiêm nhường, hoàn toàn vâng phục Thượng Đế cho đến chết, đến nỗi bằng lòng chết trên thập tự giá. Ngài chết và được chôn cất nhưng vào ngày thứ ba, Ngài đã sống lại từ cõi chết. Chúa Jêsus Christ chiến thắng tội lỗi và sự chết!

Vì thế nên Thượng Đế đã nâng Ngài lên địa vị cao tuyệt đỉnh, ban cho Ngài danh cao hơn hết mọi danh để hễ khi nghe đến danh Chúa Giê-xu, thì mọi đầu gối đều quì xuống—mọi người trên trời, trên đất, dưới đất à mọi lưỡi đều xưng nhận Chúa Cứu Thế Giê-xu là Chúa để mang vinh hiển về cho Thượng Đế là Cha. (Phi-líp 2:6-11)

 

Tin mừng của Thiên Chúa là gì?

Từ xưa, qua các nhà tiên tri của Ngài, Thượng Đế đã hứa ban Tin Mừng theo Thánh Kinh viết. Tin Mừng về Con Thượng Đế: Đấng Cứu Thế Giê-xu, Chúa chúng ta. đây là quyền năng của Đức Chúa Trời để cứu mọi người tin.

Chúa là Đấng thánh khiết. Các thuật ngữ Kinh Thánh được dịch là “thánh khiết” (qadosh trong tiếng Do Thái, hagios trong tiếng Hy Lạp) mang một ý nghĩa thứ yếu mạnh mẽ của sự tinh khiết đạo đức. Nhưng ý tưởng đằng sau khái niệm về sự thánh thiện là “sự tách biệt”. Ý nghĩa cơ bản nhất của nó là “tách rời hoặc cắt bỏ.” Thiên Chúa tách biệt hoặc cắt đứt mọi thứ tội lỗi và xấu xa. Ngài là Thượng Đế không thích điều ác; Ngài không chịu được kẻ làm ác (Thánh Thi 5:4). Ngài không có tội lỗi và không thể dung thứ tội lỗi.

Con người thì tội lỗi. Mọi người đều phạm tội, không đáng hưởng vinh hiển của Thượng Đế. Như lời Thánh Kinh viết: “Chẳng có ai làm điều phải, kiếm một người cũng không ra. Chẳng có ai hiểu biết. Không một người nào nhờ Thượng Đế cứu giúp. Mọi người đều quay lưng đi. Ai nấy đều trở thành vô dụng. Chẳng có một người làm lành, dù một người cũng chẳng có.” (Rô-ma 3:10-12) Tất cả chúng tôi bị nhớp nhúa vì tội lỗi. Những việc lành chúng tôi như áo dơ. Tất cả chúng tôi như lá cây khô, tội lỗi chúng tôi như gió thổi mang chúng tôi đi. Dù chúng ta có sống tốt hay làm nhiều việc tốt đến nào có thể đủ để được sự tha thứ từ Thiên Chúa bởi vì tiêu chuẩn của Ngài là sự thánh thiện và hoàn hảo – điều mà chúng ta không thể đạt được. Khi chúng ta phạm tội nghịch lại Thiên Chúa, chúng ta đã bị xa cách với Thiên Chúa.

Chúa thì công bằng. Ngài trừng phạt tội lỗi. Ai phạm tội thì phải lãnh tiền công của tội lỗi—đó là sự chết. (Rô-ma 6:23) Cái chết này đề cập đến cái chết thuộc linh có nghĩa là sự xa cách vĩnh cửu với Thiên Chúa. Thay vì có một mối quan hệ tình yêu vĩnh cửu với Thiên Chúa, Họ sẽ bị hình phạt đời đời tức là bị phân cách khỏi Chúa cũng như khỏi quyền năng vinh hiển của Ngài.  Đây là sự thật về tình trạng của con người. Chúng ta đã phạm tội; do đó, chúng ta đáng phải nhận cơn thịnh nộ vĩnh cửu của Chúa.

Thiên Chúa là tình yêu. Nhưng vì tình yêu lớn lao của Chúa dành cho chúng ta, Ngài đã tạo ra một con đường để chúng ta có thể được hoà giải trở lại với Ngài. Nhưng Thượng Đế đã tỏ tình yêu lớn lao của Ngài như sau: Trong khi chúng ta đang là tội nhân thì Chúa Cứu Thế chịu chết vì chúng ta. (Rô-ma 5:8)

Con Người đến để tìm và cứu những kẻ bị lầm lạc. Chúa Giêsu đã sống một cuộc đời thánh khiết và hy sinh chính bản thân Ngài để trả giá cho tội lỗi của chúng ta, để ai đặt niềm tin vào Con ấy sẽ không bị chết mất nhưng được sống đời đời. Những người tin vào Chúa Giêsu không phải là người công bình vì chính họ, nhưng vì Thiên Chúa đã đưa họ vào Chúa Giêsu. Vì vậy, khi Thiên Chúa nhìn vào họ, Ngài thấy sự công bình của Chúa Giêsu. Nhờ ân sủng của Thiên Chúa, chúng ta có thể trở nên thánh thiện và được hòa giải trở lại với Thiên Chúa không phải vì chính chúng ta mà vì sự thánh khiết của Chúa Giêsu.

Chúa Giê-xu đáp, “Ta là đường đi, chân lý, và sự sống. Ta là Con đường duy nhất dẫn đến Cha.” Ngoài Chúa Giê-xu ra không ai có thể cứu con người được. Danh Ngài là quyền năng duy nhất trên thế gian đã được ban cho nhân loại để cứu con người. Chúng ta phải nhờ Ngài mới được cứu.

Sự cứu rỗi chỉ nhờ hồng ân của Thiên Chúa thông qua niềm tin cứu rỗi vào một mình Chúa Giêsu. Anh chị em không thể tự cứu mình được. Ơn ấy là món quà tặng của Thượng Đế, không phải do công lao của anh chị em; cho nên chẳng ai có thể khoe khoang được. (Ê-phê-sô 2:8-9)

Cho nên hãy ăn năn! Hãy trở lại cùng Thượng Đế thì Ngài sẽ tha tội cho anh chị em. Rồi Chúa sẽ mang đến thời kỳ nghỉ ngơi. Người nào che giấu tội lỗi sẽ không thành công. Nhưng ai xưng tội và từ bỏ nó sẽ được thương xót.

“Giờ đã điểm, Nước Đức Chúa Trời đã đến gần, hãy ăn năn và tin nhận Phúc Âm.” (Mác 1:15)

Click here for English translation.

悔改吧,要相信上帝的福音

14 在这之后,约翰被捕入狱,耶稣来到加利利,传播上帝的福音, 15 他说∶“时刻到了。上帝的王国临近了。悔改吧,要相信上帝的福音!” (馬 可 福 音 1:14-15)

谁是耶稣基督?

耶稣完全是上帝。 圣经教导说,只有一个上帝永远存在于三位一体– 父,子和圣灵。 耶稣是上帝的儿子,是三位一体的第二

基督耶稣-永恒之言 最初有道,道与上帝同在,道即是上帝。这道最初就与上帝同在。万物通过他而产生,没有他,什么也不会产生。他蕴含着生命,这生命给人类带来了光明。(約 翰 福 音 1:1-4基督是那看不见的上帝的形象,是一切被造之物的统治者,因为天上的和世间的一切都是由他的力量所造。不论是看得见的,还是看不见的,无论是王位,还是掌权者,不论是统治者,还是权威人士,一切都通过他,为他创造。他存在于一切事物之前,一切事物又凭借他的力量而继续。(歌 羅 西 書 1:15-17) 主上帝说∶“我是阿拉法,我是俄梅戛 ,是第一个,也是最后一个,是开始,也是结束。现在、过去和将来我永远是全能的。(啟 示 錄 1:8; 22:13)

耶稣是完全的人,但没有罪。虽然基督在本质上就是上帝,但他没有认为与上帝平等是用作自己优越的事情。 相反,他放弃了一切,取了奴隶的本性,和人类一样。祂因著聖靈成孕,由童貞女所生当他在外表变得和人类,他也曾像我们一样,在各方面受到诱惑,然而从没有犯罪。祂完全顺从天父,过圣洁的生活。由于上帝完整的神性活在基督凡人的形体里他自甘卑微,甚至顺服到了死的地步,不惜死在十字架上。祂受死并被埋葬,但第三天,他从死里复活。 主耶稣基督胜过罪和死!

 所以上帝抬举他到了最高的地位,把他的名字凌驾于所有的名字之上,好让众生都拜倒在耶稣名下,不论是在天堂、地上、还是地下, 并让所有的人都承认耶稣基督是主,这将给父上帝带来荣耀。(腓 立 比 書 2:1-11)

 

什么是上帝的好消息?

很久之前,上帝许诺通过先知在《经》里把福音传给他的子民。福音是关于上帝之子,即我们的主耶稣基督的事情。因为福音是上帝用以拯救每个相信它的人的力量。

上帝是圣洁的。 圣经术语翻译为圣洁(希伯来语中的 קָדוֹשׁ qadosh,希腊语中的 ἅγιος hagios)带有强烈的道德纯洁的二级内涵。 但是圣洁概念背后的想法是分离。它最基本的意思是分离或切断。上帝与一切罪恶和邪恶分开或切断。你是厌恶邪恶的上帝,恶人在你面前无立足之地。(诗篇 5:4) 他没有罪,不能容忍罪。

人是有罪的。因为所有的人都犯过罪,都不配分享上帝的卓越神性。正如《经》上所说:“没有正直的人,一个也没有! 没有理解的人,没有寻求上帝的人, 人人都背弃上帝,个个变得无用,没有行善的人,一个也没有!” (羅 馬 書 3:10-12) 我们的善行不过像肮脏的衣服,我们都像污秽的人,像渐渐枯干的叶子,我们的罪恶像风一样把我们吹去。任何好的生活或善行都不值得上帝的恩惠,因为他的标准是圣洁和完美 – 这是我们不可能实现的。当我们对上帝犯了罪,我们就与上帝分离了。

上帝是公正的。 他惩罚罪恶。虽然罪的回报是死亡 (羅 馬 書 6:23)。这种死亡是指属灵上的死亡,这意味着永远与上帝分离。没有与上帝建立永恒的爱情关系,而是 他们将要遭受永遭毁灭的惩罚,他们将被排除在主的面前和他的荣耀的大能之外。这是 人类状况的真相。 我们犯了罪因此,我们理所当然地到上帝永恒的愤怒。

上帝 是爱。 但是因为上帝对我们的大爱,祂做了一条道路,使我们可以与上帝和好但是,当我们还是罪人时,基督却为我们而死,上帝以此展示出了他对我们深厚的爱。(羅 馬 書 5:8)

因为人子来到这里,是要寻找和挽救迷失的人们的。他过圣洁的生活以及牺牲了自己来付清我们的罪,以便使每一个信仰他(儿子)的人不会灭亡,而获永生。那些相信耶稣的人本身并不是义人,但是上帝已将他们放在基督 所以当上帝看着他们时,祂看到的是基督的 义。 靠着上帝的恩典,我们可以成为圣洁,并且与上帝和好这不是出于我们自己而是因为耶稣的圣洁。

耶稣说∶“我就是道路、是真理、是生命,除非通过我,没人能到父那里去。” 耶稣是唯一能有拯救的那位,因为,在天下没有赐给人们任何其它的名字,通过耶稣,我们必得救。

救恩只有借着上帝的恩典透过单独信基督你们通过信仰得到拯救乃是上帝的恩典,这不出自你们自己,而是上帝的恩赐, 而不是因为你们做了什么,所以,也就没有人能够夸口。 (以 弗 所 書 2:8-9)

因此,悔改吧,重归上帝吧,让你们的罪过得以勾销。遮掩自己过犯的,必不亨通;承认并离弃过犯的,必蒙怜悯。

“时刻到了。上帝的王国临近了。悔改吧,要相信上帝的福音!” (馬 可 福 音 1:15)

Click here for English translation.

Arrepiéntanse de sus Pecados y Crean la Buena Noticia

14 Más tarde, después del arresto de Juan, Jesús entró en Galilea, donde predicó la Buena Noticia de Dios. 15 «¡Por fin ha llegado el tiempo prometido por Dios! —anunciaba—. ¡El reino de Dios está cerca! ¡Arrepiéntanse de sus pecados y crean la Buena Noticia!» (Marcos 1:14-15)

¿Quién es Jesucristo?

Jesús es plenamente Dios. La Biblia enseña que solo hay un Dios que existe eternamente como tres Personas distintas: el Padre, el Hijo y el Espíritu Santo. Jesús es Dios Hijo, la segunda Persona de la Trinidad.

Cristo es la Palabra eterna. En el principio la Palabra ya existía. La Palabra estaba con Dios, y la Palabra era Dios. El que es la Palabra existía en el principio con Dios. Dios creó todas las cosas por medio de él, y nada fue creado sin él (Juan 1:1-3). Cristo es la imagen visible del Dios invisible. Él ya existía antes de que las cosas fueran creadas y es supremo sobre toda la creación porque, por medio de él, Dios creó todo lo que existe en los lugares celestiales y en la tierra. Hizo las cosas que podemos ver y las que no podemos ver, tales como tronos, reinos, gobernantes y autoridades del mundo invisible. Todo fue creado por medio de él y para él. Él ya existía antes de todas las cosas y mantiene unida toda la creación (Colosenses 1:15-17). «Yo soy el Alfa y la Omega, el Primero y el Último, el Principio y el Fin—dice el Señor Dios—. Yo soy el que es, que siempre era y que aún está por venir, el Todopoderoso» (Apocalipsis 1:8, 22:13).

Jesús es plenamente hombre pero sin pecado. Aunque era Dios, no consideró que el ser igual a Dios fuera algo a lo cual aferrarse. En cambio, renunció a sus privilegios divinos; adoptó la humilde posición de un esclavo y nació como un ser humano. Fue concebido por el poder del Espíritu Santo y nació de una virgen. Cuando apareció en forma de hombre, Él ha sido tentado en todo de la misma manera que nosotros, aunque sin pecado. Fue perfectamente obediente al Padre y vivió una vida santa. Porque toda la plenitud de la divinidad habita en forma corporal en Cristo. Se humilló a sí mismo en obediencia a Dios y murió en una cruz como morían los criminales. Murió y fue sepultado, pero al tercer día resucitó de entre los muertos. ¡El Señor Jesucristo es victorioso sobre el pecado y la muerte!

Por lo tanto, Dios lo elevó al lugar de máximo honor y le dio el nombre que está por encima de todos los demás nombres para que, ante el nombre de Jesús, se doble toda rodilla en el cielo y en la tierra y debajo de la tierra, y toda lengua declare que Jesucristo es el Señor para la gloria de Dios Padre. (Filipenses 2:6-11)

 

¿Cuál es la Buena Noticia de Dios?

Dios prometió esa Buena Noticia hace tiempo por medio de sus profetas en las sagradas Escrituras. La Buena Noticia trata de su Hijo, Jesucristo. Es poder de Dios en acción para salvar a todos los que creen.

Dios es santo. Los términos Bíblicos traducidos como «santo» (qadosh en hebreo, hagios en griego) tienen una connotación secundaria de pureza moral. Pero la idea del concepto de santidad es «la separación». Su significado más básico es «separado o cortado». Dios es separado o cortado de todo lo que es pecaminoso y malo. Dios no se complace en la maldad; el mal no mora con él (Salmos 5:4). Él es sin pecado y no puede tolerar el pecado.

El hombre es pecador. Pues todos hemos pecado; nadie puede alcanzar la meta gloriosa establecida por Dios. Como dicen las Escrituras: «No hay ni un solo justo, ni siquiera uno. Nadie es realmente sabio, nadie busca a Dios. Todos se desviaron, todos se volvieron inútiles. No hay ni uno que haga lo bueno, ni uno solo» (Romanos 3:10-12). Todos somos como gente impura; todos nuestros actos de justicia son como trapos de inmundicia. Ninguna cantidad de buena vida o buena obra puede merecer el favor de Dios porque su estándar es la santidad y la perfección, lo cual es imposible de lograr para nosotros. Cuando pecamos, nos hemos separado de Dios.

Dios es justo. Él castiga el pecado. Pues la paga que deja el pecado es la muerte (Romanos 6:23). Esta muerte se refiere a la muerte espiritual que significa separación eterna de Dios. En vez de tener una relación de amor eterno con Dios, seríamos castigados con destrucción eterna, separados para siempre del Señor y de su glorioso poder. Esta es la verdad sobre la condición del hombre. Hemos pecado por lo tanto, merecemos legítimamente la ira eterna de Dios.

Dios es amor. Pero debido al gran amor de Dios por nosotros, hizo una manera para reconciliarnos de nuevo con él. Dios demuestra su amor por nosotros en esto: en que cuando todavía éramos pecadores, Cristo murió por nosotros (Romanos 5:8). 

Jesús, el Hijo de Dios, vino a buscar y a salvar lo que se había perdido (pecador). Vivió una vida santa y se sacrificó como el pago los nuestros pecados, para que todo el que cree en él no se pierda, sino que tenga vida eterna. Los que creen en Jesús no son justos ni rectos en sí mismos, pero Dios los ha puesto en Cristo. Así que cuando Dios los mira, ve la justicia y la rectitud de Cristo. Por la gracia de Dios, podemos ser santificados y reconciliarnos de nuevo con Dios, no por nosotros mismos, sino por la santidad de Jesús.

Jesús dijo: «Yo soy el camino, la verdad y la vida; nadie puede ir al Padre si no es por medio de mí». De hecho, en ningún otro hay salvación, porque no hay bajo el cielo otro nombre dado a los hombres mediante el cual podamos ser salvos.

La salvación solamente por gracia de Dios mediante la fe en Cristo. Nadie tiene ningún mérito en eso; es un regalo de Dios. No es un premio por las cosas buenas que hayamos hecho, así que ninguno de nosotros puede jactarse de ser salvo. (Efesios 2:8-9)

Ahora pues, arrepiéntanse de sus pecados y vuelvan a Dios para que sus pecados sean borrados. Entonces, de la presencia del Señor vendrán tiempos de refrigerio. Quien encubre su pecado jamás prospera; quien lo confiesa y lo deja halla perdón.

«¡Por fin ha llegado el tiempo prometido por Dios! —anunciaba—. ¡El reino de Dios está cerca! ¡Arrepiéntanse de sus pecados y crean la Buena Noticia!» (Marcos 1:15)

Click here for English translation.

Agbabawikayo Kadagiti Basbasolyo ket Mamatikayo iti Naimbag a Damag

 

Kalpasan ti pannakaibalud ni Juan, napan ni Jesus idiay Galilea. Inkaskasabana ti Naimbag a Damag a naggapu iti Dios. “Dimtengen ti aldaw,” kinunana. “Asidegen ti Pagarian ti Dios. Agbabawikayo kadagiti basbasolyo ket mamatikayo iti Naimbag a Damag.” (San Marcos 1:14-15)

Asinnu ni Jesu-Cristo?

Ni Jesus ket naan-anay nga Diyos. Kunati Bibliya nga maymaysa laeng ti Diyos nga awan patenggana nga addaan talo nga persona — ti Ama, Anak, ken Espiritu Santo. Ni Jesus nga anak te Diyos isunga maikadua nga persona Trinidad.

Idi punganay, addan ti Sao, ket ti Sao kadua ti Dios, ket ti Sao, Dios. Manipud idi punganay, ti Sao kadua ti Dios. Pinarsua ti Dios dagiti isuamin babaen kenkuana. Ket awan ti naparsua no saan a gapu kenkuana (San Juan 1:1-3). Ta babaen kenkuana, pinarsua ti Dios dagiti amin nga adda idiay langit ken ditoy daga, dagiti makita ken saan a makita agraman dagiti naespirituan a pannakabalin; trono, panagturay, kinatan-ok ken bileg. Pinarsua ti Dios ti entero a lubong babaen kenkuana ken maipaay kenkuana. Addan ni Cristo sakbay a naparsua ti amin a banag, ket gapu kenkuana naurnosda iti lugarda iti pannakikaysada kenkuana (Taga-Colosas 1:16-17).  “Siak ti Alfa ken ti Omega, ti umuna ken ti maudi, ti pangrugian ken ti panungpalan.” kuna ni Apo Dios a Mannakabalin-amin, isu nga adda ita, adda idi ken umayto (Paltiing 1:822:13).

Ni Jesus ket naan-anay nga tao ngem saan nga nakabasul. Nupay addaan iti galad ti Dios, Dina inkankano ti pannakipadana kenkuana. Siaayat ketdi a nangibaba iti bagina Ket innalana ti kasasaad ti maysa nga adipen. Nagbalin a tao, nagparang iti nataoan a langa. Naiyanak nga tao babaen ti panagsikog ti birhen gapu ti Espiritu santo. Kas kadatayo, napadas iti amin a kita ti sulisog ngem saan a nagbasol. Nagtulnog isuna iti Ama ken nagbiyag iti nasantuan nga panagbiag. Ngamin, agtaeng ken Cristo a kas tao ti amin a galad ti Dios. Nagpakumbaba ket nagtulnog agingga ken ni patay, wen, uray iti ipapatayna iti krus. Natay ken naitabon ngem nagbiag iti maikatlo nga aldaw. Ni Apo Jesu- Cristo ket nagballaygi iti basul ken patay!

Gapu iti daytoy, intan-ok ti Dios iti kangatoan a saad, Ket intedna kenkuana ti nagan a natantan-ok ngem ti amin a nagan. Iti kasta, kas pammadayaw iti nagan ni Jesus, Agparintumeng dagiti amin a parsua sadi langit, ditoy daga ken iti uneg ti daga. Ket silalatak nga ipablaak ti amin a tao a ni Jesu-Cristo isu ti Apo, a pakaidaydayawan ti Dios Ama. (Taga-Filipos 2:6-11)

 

Anya iti Naimbag nga Damag iti Apo?

Nabayagen nga inkari ti Dios daytoy Naimbag a Damag a nailanad kadagiti Nasantoan a Sursurat. Inaramatna dagiti profeta a nangipakaammo iti daytoy. Daytoy Naimbag a Damag isu ti maipapan iti Anakna, ni Apotayo a Jesu-Cristo.

Ni Apo ket nasantuan. Santo ket naggapu iti sau nga “nailasin, wenno, naputed”. Ni Apo ket nailasin kadagiti isu amin nga managbasol ken dakes. Ni Apo ket saan nga maragsakan iti kinakillo; madina nga ipalubos nga adda agaramid iti kinadakes (Dagiti Salmo 5:4). Ni Apo ket saan pulos nga nagbasol ken saan na nga palabsen ti basul.

Ti Tao Managbasol. Nagbasol amin a tattao ket agkurangda iti kinadayag ti Dios. Kunati Bibliya nga: Awan ti uray maysa a nalinteg a tao, Awan ti uray maysa a makaawat, wenno mangbirok iti Dios. Pinanawanda ti Dios, nagbalinda amin a dakes. Awan ti uray maysa nga agaramid iti naimbag. (Taga-Roma 3:10-12). Managbasolkami amin; uray dagiti kasayaatan nga aramidmi mayarigda iti nakarugrugit a nisnis. Gapu kadagiti basolmi, mayarigkami iti nagango a bulong a mayang-angin.

Uray kasano a kina-imbag iti panagbiyag mo,uray no kasano kinasayaat iti ugali iti maysa nga tao,saan nga pulos dayta nga maka ited iti merito tayo ken Apo Dios,gapo ta ti kayat ni Apo Diyos nga makita kadatayo ket agbalin tayo kuma a perpekto,iti Panagsanto tayo,banag a saan tay nga pulos nga maaramid. Idi panawen nga iti tao nakaaramid iti basol ket naisina tayo a naminpinsan iti Diyos.

Ngem iti Diyos napudno. Ta patay ti supapak ti basol. (Taga-Roma 6:23). Daytoy nga ipapatay, kayat na sawen isu iti ipapatay nga naispirituwan. Ket gapo ta natay tayo a naispirituwan, natay met iti relasyon tayo ken Apo tayo a Diyos, ket dayta nga ipapatay isu iti panaka isina tayo ken Cristo. Dayta iti kasasaad tayo imbes kuma nga agbibiyag tayo iti agnanayon nga ayat kanyato ni Apo tayo a Diyos, madusadanto iti agnanayon a pannakadadael, ket maisinadanto iti sangoanan ti Apo ken iti dayag ti pannakabalinna. Daytoy iti pudno a nakaskasdaang a kasasaad iti tao. Nagbasol tayo isu rumbeng laeng nga madusa tayo kadagiti basol nga naaramidan tayo. Rumbeng laeng nga lak amen tayo iti dusa nga itid ni Apo kadatayo, gapo kadagita nga nagbasulan tayo.

Ngem gapo ta ni Apo Diyos isu ti Ayat. Ni Apo Diyos pudno nga naayat, ket gapo kadayta nga nagdakkel nga ayat na kadatayo. Isuna nga mismo iti nangited iti wagas ken waya tapno kasta makasubli tayo iti nasayaat nga pan nakirelasyon tayo kenkuwana. Ngem impakita ti Dios ti ayatna kadatayo: Idi managbasoltayo pay laeng, natay ni Cristo gapu kadatayo! (Taga-Roma 5:8).

Immay ti Anak ti Tao a mangbirok ken mangisalakan iti napukaw. Nagbiyag isuna a nasantuwan, ket insakripisyo na iti biyag na para kaadatayo, inted na iti biyag na tano kasta maaddaan tayo iti biyag nga agnanayon, inpaay na iti biyag na babaen iti pannaka ilansana idiyay krus tano mabayadan amin nga basol tayo, ni Kristo a naibayabay idiyay krus. Biyag ni Cristo para kadatayo. Dayta iti dakkel nga supapak iti dakkel nga ayat na kadatayo tano maaddaan tayo iti biyag nga agnanayon!

Gapu iti kasta unay a panagayat ti Dios iti lubong, intedna ti Bugbugtong nga Anakna tapno ti siasinoman a mamati kenkuana saan a matay no di ket agbiag nga agnanayon. Awanen ti bukodko a kinalinteg, wen, ti kinalinteg a magun-od babaen iti panagtungpal iti Linteg. Adda kaniakon ti kinalinteg a magun-od babaen iti pammati ken ni Cristo; wen, ti kinalinteg nga agtaud iti Dios, ken maibatay iti pammati. 

“Siak ti dalan, ken ti pudno, ken ti biag; awan ti makapan iti Ama no di magna kaniak,” insungbat ni Jesus. Isu laeng ti pakasarakantayo iti pannakaisalakan. Iti entero a lubong, awan sabali a nagan nga inted ti Dios kadagiti tattao a mabalintayo a pakaisalakanan.

Ta gapu iti parabur ti Dios, naisalakantayo babaen iti pammati. Saanyo nga insalakan ti bagiyo gapu iti inaramidyo. Insagut kadakayo ti Dios ti pannakaisalakanyo tapno awan ti mangipasindayag iti daytoy. (Taga-Efeso 2:8-9)

Agbabawikayo ngarud ket agsublikay iti Dios tapno pakawanenna dagiti basbasolyo. No aramidenyo daytoy, yegto ni Apo Dios dagiti panawen a panaginanayo. Pulos a dikanto agballigi no padasem nga ilemmeng dagiti basolmo. Ipudnom ida ken agbabawika, ket kaasiannakanto ti Dios.

“Dimtengen ti aldaw,” kinunana. “Asidegen ti Pagarian ti Dios. Agbabawikayo kadagiti basbasolyo ket mamatikayo iti Naimbag a Damag.” (San Marcos 1:15)

Click here for English translation.

Hinulsoli ug Biyai ang Inyong mga Sala ug Tuohi Ninyo ang Maayong Balita

Miadto si Jesus sa Galilea ug nagwali sa Maayong Balita nga gikan sa Dios. Miingon siya, “Miabot na ang panahon nga gipanagna sa mga propeta kaniadto. Ang paghari sa Dios haduol na gayod. Busa hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug tuohi ninyo ang Maayong Balita.” (Marcos 1:14-15)

Kinsa si Jesus Cristo?

Si Hesus hingpit nga Dios. Ang Biblia nagtudlo nga adunay usa lamang ka Dios nga walay katapusan nga naglungtad ingon nga tulo ka managlahi nga Persona — ang Amahan, Anak, ug Balaang Espiritu. Si Jesus mao ang Anak sa Dios, ang ikaduha nga Persona sa Trinity.

Si Jesus naglungtad sukad pa sa sinugdan. Gikan sa sinugdanan, si Jesus kauban sa Dios, ug si Hesus Dios. Sukad pa gayod kaniadto ang Pulong kauban na sa Dios. Pinaagi kaniya, gibuhat ang tanang mga butang, ug wala gayoy nahimo nga dili pinaagi kaniya (Juan 1:1-3). Kay pinaagi kaniya ug alang kaniya gibuhat sa Dios ang tanan nga anaa sa langit ug dinhi sa yuta, ang makita ug ang dili makita, sama sa mga espiritu nga may kagahom o katungod, mga espiritu nga nangulo o nagahari. Sa wala pa ang bisan unsa nga butang, si Cristo anaa nang daan, ug pinaagi kaniya nahimutang ug nahiusa ang tanan sa ilang hustong dapit. (Colosas 1:16-17). Siya ang Alpha ug ang Omega, nga ang buot ipasabot, ang kinaunahan ug ang kinaulahian, ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan. Ang Ginoong Dios ang makagagahom sa tanan. Kon unsa siya karon, mao usab siya kaniadto, ug mao usab sa umaabot. Busa nag-ingon siya, “Ako ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan.” (Gipadayag 1:8, 22:13).

Si Jesus hingpit nga tawo apan walay salaBisan ang kinaiya sa Dios anaa kaniya, wala niya hunahunaa ang iyang pagkatupong sa Dios nga mahimong hinungdan sa pagpamintaha. Kondili gipakaubos niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagsul-ob sa kinaiya sa usa ka ulipon. Nagpakatawo siya sama sa mga tawo. Siya natawo ingon nga usa ka tawo pinaagi sa pagpanamkon sa usa ka ulay pinaagi sa Balaang Espiritu. Sa diha nga Siya anaa sa dagway sa tawo, Siya gitintal sa tanang paagi, sama kanato — apan wala gayod siya makasala. Siya hingpit nga masulundon sa Amahan ug nagpuyo sa balaang kinabuhi. Ang tinuod, si Cristo nahimong tawo, apan bisan pa niini, anaa gihapon kaniya ang iyang pagka-Dios. Sa dihang nahimo siyang usa ka tawo, gipaubos niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagtuman sa Dios hangtod sa kamatayon, bisan pa ang kamatayon didto sa krus. Siya namatay ug gilubong apan sa ikatulo nga adlaw, nabanhaw Siya gikan sa mga patay. Ang Ginoong Jesu Cristo nagmadaugon batok sa sala ug kamatayon!

Tungod niini gipasidunggan siya sa Dios ug gihatagan ug gahom nga labaw sa tanang mga gahom. Aron nga ang tanan nga anaa sa langit ug sa yuta, bisan ang anaa sa ilalom sa yuta, mangluhod ug mosimba kaniya. Ug ang tanan moila nga si Jesu-Cristo mao ang Ginoo, ug pinaagi niini madayeg ang Dios nga Amahan. (Filipos 2:6-11)

Unsa ang Maayong Balita sa Dios?

Kining Maayong Balita gisaad sa Dios kaniadto pinaagi sa iyang mga propeta, ug nahisulat kini sa Balaan nga Kasulatan. Mao kini ang balita mahitungod sa iyang Anak nga si Jesu-Cristo nga atong Ginoo. Kay mao kini ang gahom sa Dios sa pagluwas sa tanan nga nagatuo.

Ang Dios balaan. Ang Balaan naggikan sa usa ka pulong nga nagkahulogang “bulag, gawas, o giputol”. Ang Dios nahimulag o giputol gikan sa tanan nga makasasala ug daotan. Ang Dios nga dili mahimuot sa kadaotan; ang daotan dili makapuyo uban Kaniya. Siya walay sala ug dili makatugot sa sala. Ang Dios dili mahimong makig-ambit sa bisan kinsa nga walay hingpit nga pagkamatarung.

Ang tawo makasasala. Kay ang tanan nga mga tawo nagpakasala. Bisan ang menor de edad o lubnganan, sa motibo, hunahuna, pulong o buhat, kitang tanan sad-an sa pagbuhat og sala. Ang Biblia nag-ingon: Wala gayoy bisan usa nga matarong; Wala gayoy bisan usa nga nakasabot mahitungod sa Dios, ug wala gayoy nagatinguha sa pag-ila kaniya. Ang tanan misimang sa tinuod nga dalan ug nahimong walay kapuslanan sa Dios. Wala gayoy bisan usa nga nagabuhat ug maayo (Roma 3:10-12).

Nahisama kaming tanan sa usa ka hugawng butang, ug ang tanan namong mga maayong binuhatan sama lang sa hugawng trapo. Walay bisan unsang maayong panginabuhi nga makaangkon sa pag-uyon gikan sa Dios tungod kay ang Iyang sumbanan mao ang pagkahingpit, pagkabalaan — nga imposible alang kanato nga makab-ot. Kay ang tanan nga mga tawo nagpakasala ug dili takos atubangan sa Dios. Kon kita nakasala batok sa Dios kita nahimulag gikan sa Dios.

Ang Dios makiangayon. Gisilutan niya ang sala. Kay ang silot sa sala mao ang kamatayon (Roma 6:23). Kini nga kamatayon nagtumong sa espirituhanon nga kamatayon nga nagpasabut sa walay katapusan nga pagbulag gikan sa Dios. Imbis nga adunay mahangturong relasyon sa gugma sa Dios, kita pagasilotan sa walay kataposang kalaglagan, ug mahimulag sila sa Ginoo ug dili gayod nila makita ang iyang kahibulongang gahom. Kini ang kamatuoran mahitungod sa kondisyon sa tawo. Nakasala kami; Busa, kita angay nga takus sa walay katapusang kasuko sa Dios.

Ang Dios gugma. Apan tungod sa dakong gugma sa Dios alang kanato, naghimo Siya usa ka paagi aron mapasig-uli kita balik ngadto Kaniya. Apan si Cristo nagpakamatay alang kanato bisan pa ug makasasala kita. Sa ingon niini nga pamaagi gipakita sa Dios ang iyang paghigugma kanato. (Roma 5:8).

Si Jesus, ang Anak sa Dios, mianhi sa kalibutan aron sa pagpangita ug pagluwas sa nawala o mga makasasala. Siya nagpuyo sa usa ka balaan nga kinabuhi ug naghalad sa Iyang Kaugalingon ingon nga bayad alang sa atong mga kasal-anan nga ang bisan kinsa nga mosalig Kaniya dili malaglag apan adunay kinabuhing dayon. Kadtong kinsa nagtuo kang Jesus dili matarung sa ilang kaugalingon, apan ang Dios nagbutang kanila diha kang Kristo. Busa sa dihang ang Dios nagtan-aw kanila, Iyang nakita ang pagkamatarung ni Cristo. Pinaagi sa grasya sa Dios, mahimo kitang balaan ug mapasig-uli balik sa Dios dili tungod sa atong kaugalingon kondili tungod sa kabalaan ni Jesus.

Si Jesus miingon: “Ako mao ang dalan, ang kamatuoran, ug ang kinabuhi. Walay makaadto sa Amahan kon dili pinaagi kanako.” Wala nay lain pa sa tibuok kalibotan nga makaluwas kanato kondili si Jesus lamang.

Kay tungod sa grasya sa Dios naluwas kamo pinaagi sa inyong pagtuo kang Jesu-Cristo. Kini gasa gikan sa Dios ug dili pinasikad sa inyong mga binuhatan busa wala gayoy makapasigarbo. (Efeso 2:8-9)

Busa karon, kinahanglan maghinulsol na kamo ug moduol sa Dios aron pasayloon niya ang inyong mga sala. Dili ka gayod magmauswagon kon ilimod mo ang imong mga sala, apan kon isulti mo kini ug talikdan, kaloy-an ka sa Dios.

“Miabot na ang panahon nga gipanagna sa mga propeta kaniadto. Ang paghari sa Dios haduol na gayod. Busa hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug tuohi ninyo ang Maayong Balita.” (Marcos 1:15)

Click here for English translation.

मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो।

14 यूहन्ना को बंदीगृह में डाले जाने के बाद यीशु गलील आया। और परमेश्वर के राज्य के सुसमाचार का प्रचार करने लगा। 15 उसने कहा, “समय पूरा हो चुका है। परमेश्वर का राज्य आ रहा है। मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो।” (मरकुस 1:14-15)

यीशु मसीह कौन है?

जीसस पूरी तरह से भगवान हैं। बाइबल सिखाती है कि केवल एक ही ईश्वर है जो तीन अलग-अलग व्यक्तियों के रूप में विद्यमान है – पिता, पुत्र और पवित्र आत्मा। यीशु परमेश्वर का पुत्र है, जो ट्रिनिटी का दूसरा व्यक्ति है।

आदि में शब्द था। शब्द परमेश्वर के साथ था। शब्द ही परमेश्वर था। यह शब्द ही आदि में परमेश्वर के साथ था। दुनिया की हर वस्तु उसी से उपजी। उसके बिना किसी की भी रचना नहीं हुई। (यूहन्ना 1:1-3क्योंकि जो कुछ स्वर्ग में है और धरती पर है, उसी की शक्ति से उत्पन्न हुआ है। कुछ भी चाहे दृश्यमान हो और चाहे अदृश्य, चाहे सिंहासन हो चाहे राज्य, चाहे कोई शासक हो और चाहे अधिकारी, सब कुछ उसी के द्वारा रचा गया है और उसी के लिए रचा गया है। सबसे पहले उसी का अस्तित्व था, उसी की शक्ति से सब वस्तुएँ बनी रहती हैं। (कुलुस्सियों 1:16-17)  प्रभु परमेश्वर वह जो है, जो था और जो आनेवाला है, जो सर्वशक्तिमान है, यह कहता है, “मैं ही अलफा और ओमेगा हूँ।” (प्रकाशित वाक्य 1:8)

यीशु पूरी तरह से मनुष्य है लेकिन पाप के बिना। जो अपने स्वरूप में यद्यपि साक्षात् परमेश्वर था, किन्तु उसने परमेश्वर के साथ अपनी इस समानता को कभी  ऐसे महाकोष के समान नहीं समझा जिससे वह चिपका ही रहे  बल्कि उसने तो अपना सब कुछ त्याग कर  एक सेवक का रूप ग्रहण कर लिया और मनुष्य के समान बन गया। और जब वह अपने बाहरी रूप में मनुष्य जैसा बन गया  वह पवित्र आत्मा द्वारा एक कुंवारी के गर्भाधान के माध्यम से एक इंसान के रूप में पैदा हुआ था। उसे हर प्रकार से वैसे ही परखा गया है जैसे हमें फिर भी वह सर्वथा पाप रहित है  वह पूरी तरह से पिता के आज्ञाकारी थे और पवित्र जीवन जीते थे। क्योंकि परमेश्वर अपनी सम्पूर्णता के साथ सदैव उसी में निवास करता है।  तो उसने अपने आप को नवा लिया। और इतना आज्ञाकारी बन गया कि अपने प्राण तक निछावर कर दिये और वह भी क्रूस पर। वह मर गया और उसे दफना दिया गया लेकिन तीसरे दिन, वह मृतकों में से जी उठा। प्रभु यीशु मसीह पाप और मृत्यु पर विजयी है!

इसलिए परमेश्वर ने भी उसे ऊँचे से ऊँचे  स्थान पर उठाया और उसे वह नाम दिया जो सब नामों के ऊपर है  ताकि सब कोई जब यीशु के नाम का उच्चारण होते हुए सुनें, तो नीचे झुक जायें।  चाहे वे स्वर्ग के हों, धरती पर के हों और चाहे धरती के नीचे के हों।  और हर जीभ परम पिता परमेश्वर की  महिमा के लिये स्वीकार करें, “यीशु मसीह ही प्रभु है।” (फिलिप्पियों 2:6-11)

 

भगवान की खुशखबरी क्या है?

जिसकी पहले ही नबियों द्वारा पवित्र शास्त्रों में घोषणा कर दी गयी  मैं सुसमाचार के लिए शर्मिन्दा नहीं हूँ क्योंकि उसमें पहले यहूदी और फिर ग़ैर यहूदी जो भी उसमें विश्वास रखता है — उसके उद्धार के लिये परमेश्वर की सामर्थ्य है।

ईश्वर पवित्र है। पवित्र शब्द एक ऐसे शब्द से आया है जिसका अर्थ है “अलग, अलग, या कट जाना”। ईश्वर हर चीज से अलग या कटा हुआ है जो पाप और बुराई है। हे यहोवा, तुझ को बुरे लोगों की निकटता नहीं भाती है। तू नहीं चाहता कि तेरे मन्दिर में कोई भी पापी जन आये। (भजन संहिता 5:4वह पाप के बिना है और पाप को सहन नहीं कर सकता। परमेश्वर के पास किसी के साथ संगति नहीं हो सकती है जिसके पास पूर्ण धार्मिकता नहीं है।

मनुष्य पापी है। क्योंकि सभी ने पाप किये है और सभी परमेश्वर की महिमा से रहित है। चाहे मामूली हो या गंभीर, मकसद, विचार, शब्द या काम, हम सभी पाप करने के लिए दोषी हैं। शास्त्र कहता है: “कोई भी धर्मी नहीं, एक भी! कोई समझदार नहीं, एक भी! कोई ऐसा नहीं, जो प्रभु को खोजता! सब भटक गए, वे सब ही निकम्मे बन गए, साथ-साथ सब के सब, कोई भी यहाँ पर दया तो दिखाता नहीं, एक भी नहीं!” (रोमियों 3:10-12)

हम सभी पाप से मैले हैं।  हमारी सब नेकी पुराने गन्दे कपड़ों सी है। हम सूखे  मुरझाये पत्तों से हैं। हमारे पापों ने हमें आँधी सा उड़ाया है। अच्छे जीवन की कोई भी राशि ईश्वर की तरफदारी नहीं कर सकती क्योंकि उसका मानक पूर्णता, पवित्रता है – जिसे प्राप्त करना हमारे लिए असंभव है।  हम सभी भगवान के पवित्रता के मानक से कम हैं। जब हमने भगवान के खिलाफ पाप किया तो हम भगवान से अलग हो गए।

भगवान बस है। वह पाप को दंड देता है। क्योंकि पाप का मूल्य तो बस मृत्यु ही (रोमियों 6:23यह मृत्यु आध्यात्मिक मृत्यु को संदर्भित करती है जिसका अर्थ है ईश्वर से अनन्त अलगाव। ईश्वर के साथ प्रेम के शाश्वत संबंध होने के बजाय, उन्हें अनन्त विनाश का दण्ड दिया जाएगा। तथा उन्हें प्रभु और उसकी महिमापूर्ण शक्ति के सामने से हटा दिया जाएगा। यह मनुष्य की स्थिति के बारे में सच्चाई है। हमने पाप किया है; इसलिए, हम भगवान के अनन्त क्रोध के हक में हैं।

भगवान प्यार है। लेकिन हमारे लिए भगवान के बहुत प्यार के कारण, उन्होंने एक रास्ता बनाया ताकि हम उन्हें वापस समेट सकें। पर परमेश्वर ने हम पर अपना प्रेम दिखाया। जब कि हम तो पापी ही थे, किन्तु यीशु ने हमारे लिये प्राण त्यागे। (रोमियों 5:8

क्योंकि मनुष्य का पुत्र जो कोई खो गया है, उसे ढूँढने और उसकी रक्षा के लिए आया है। उन्होंने पवित्र जीवन व्यतीत किया और हमारे पापों के भुगतान के रूप में अपना बलिदान दिया  परमेश्वर को जगत से इतना प्रेम था कि उसने अपने एकमात्र पुत्र को दे दिया, ताकि हर वह आदमी जो उसमें विश्वास रखता है, नष्ट न हो जाये बल्कि उसे अनन्त जीवन मिल जाये।

जो यीशु पर विश्वास करते हैं वे अपने आप में धर्मी नहीं हैं, लेकिन परमेश्वर ने उन्हें मसीह में डाल दिया है। इसलिए जब परमेश्वर उनकी ओर देखता है, तो वह मसीह की धार्मिकता को देखता है। ईश्वर की कृपा से, हमें पवित्र बनाया जा सकता है और ईश्वर के पास स्वयं के कारण नहीं बल्कि यीशु की पवित्रता के कारण वापस समेटा जा सकता है।

ईश ने कहा: “मैं ही मार्ग हूँ, सत्य हूँ और जीवन हूँ। बिना मेरे द्वारा कोई भी परम पिता के पास नहीं आता।” किसी भी दूसरे में उद्धार निहित नहीं है। क्योंकि इस आकाश के नीचे लोगों को कोई दूसरा ऐसा नाम नहीं दिया गया है जिसके द्वारा हमारा उद्धार हो पाये।

परमेश्वर के अनुग्रह द्वारा अपने विश्वास के कारण तुम्हारा उद्धार हुआ है। यह तुम्हें तुम्हारी ओर से प्राप्त नहीं हुआ है, बल्कि यह तो परमेश्वर का वरदान है। यह हमारे किये कर्मों का परिणाम नहीं है कि हम इसका गर्व कर सकें।.(इफिसियों 2:8-9)

इसलिये तुम अपना मन फिराओ और परमेश्वर की ओर लौट आओ ताकि तुम्हारे पाप धुल जायें।  जो निज पापों पर पर्दा डालता है, वह तो कभी नहीं फूलता—फलता है किन्तु जो निज दोषों को स्वीकार करता और त्यागता है, वह दया पाता है।

समय पूरा हो चुका है। परमेश्वर का राज्य आ रहा है। मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो। (मरकुस 1:15)

Click here for English Translation.