All posts by Uncontainable Musings

Ma Olivia Jill Temporal is the founder of Uncontainable Musings.

Uncontainable Musings now has a Facebook Page!

Uncontainable Musings now has a Facebook Page!

— An IG post that became a blog post — 😂

I want to share this short story. I don’t know why I can’t help it. Maybe I’m just excited for tomorrow. Or maybe I just want to blabber. 😂

I have been stalling from creating an FB page since the resumption of this blog in March. Because:
1) I still don’t have a logo.
2) I don’t have a cover photo.
3) Though the “brand name: Uncontainable Musings” completely captures the content/nature of the blog and has ‘brand retention’ (I think😂), I’m still having second thoughts about it because it’s a bit of a mouthful and too long for Twitter 😂😭
Brands has to have the same name in all platforms! And once I create an FB page, then I’d have to stick to the name.

But in the last week of June, there was this consistent tug to create an FB page.
“Shhh… I’m not yet ready.”
Then it comes to mind again.
“I still don’t have a logo!” 😭😭
Then again…
“What logo should I use?! And I don’t have a cover photo!” 😭😭

I started to create a trial FB page to know how it works.
“I don’t have a logo and cover photo!” I grumbled.
He reminded me of the banner photo I got the previous week.
💡”Oh yeah! That’s perfect!” 😍
. . . . .
“But what would be the logo? My face?! Nooooo!” 😭😭😭
. . . . .
“And I don’t have a solo picture!” 😭😂

But thinking about accountability over all the information, Biblical authority / religious content, published in this blog which will be shared in a public platform, it makes sense that I put a face on it (literally 😂) especially while it’s still at its birth.

Now after obedience, I saw the wisdom behind it. Especially the timing!
And one important lesson I learned is to always have an updated solo picture. I ran out of photos to recycle! 😂😂

Now two more platforms remaining… 😍😍 Weeeeh! I’m sooo excited! 😄🔥🔥

I love God’s leading, it’s so exciting! Expected yet unexpected. Unreasonable yet very reasonable. 😊❤️

Arrepiéntanse de sus Pecados y Crean la Buena Noticia

14 Más tarde, después del arresto de Juan, Jesús entró en Galilea, donde predicó la Buena Noticia de Dios. 15 «¡Por fin ha llegado el tiempo prometido por Dios! —anunciaba—. ¡El reino de Dios está cerca! ¡Arrepiéntanse de sus pecados y crean la Buena Noticia!» (Marcos 1:14-15)

¿Quién es Jesucristo?

Jesús es plenamente Dios. La Biblia enseña que solo hay un Dios que existe eternamente como tres Personas distintas: el Padre, el Hijo y el Espíritu Santo. Jesús es Dios Hijo, la segunda Persona de la Trinidad.

Cristo es la Palabra eterna. En el principio la Palabra ya existía. La Palabra estaba con Dios, y la Palabra era Dios. El que es la Palabra existía en el principio con Dios. Dios creó todas las cosas por medio de él, y nada fue creado sin él (Juan 1:1-3). Cristo es la imagen visible del Dios invisible. Él ya existía antes de que las cosas fueran creadas y es supremo sobre toda la creación porque, por medio de él, Dios creó todo lo que existe en los lugares celestiales y en la tierra. Hizo las cosas que podemos ver y las que no podemos ver, tales como tronos, reinos, gobernantes y autoridades del mundo invisible. Todo fue creado por medio de él y para él. Él ya existía antes de todas las cosas y mantiene unida toda la creación (Colosenses 1:15-17). «Yo soy el Alfa y la Omega, el Primero y el Último, el Principio y el Fin—dice el Señor Dios—. Yo soy el que es, que siempre era y que aún está por venir, el Todopoderoso» (Apocalipsis 1:8, 22:13).

Jesús es plenamente hombre pero sin pecado. Aunque era Dios, no consideró que el ser igual a Dios fuera algo a lo cual aferrarse. En cambio, renunció a sus privilegios divinos; adoptó la humilde posición de un esclavo y nació como un ser humano. Fue concebido por el poder del Espíritu Santo y nació de una virgen. Cuando apareció en forma de hombre, Él ha sido tentado en todo de la misma manera que nosotros, aunque sin pecado. Fue perfectamente obediente al Padre y vivió una vida santa. Porque toda la plenitud de la divinidad habita en forma corporal en Cristo. Se humilló a sí mismo en obediencia a Dios y murió en una cruz como morían los criminales. Murió y fue sepultado, pero al tercer día resucitó de entre los muertos. ¡El Señor Jesucristo es victorioso sobre el pecado y la muerte!

Por lo tanto, Dios lo elevó al lugar de máximo honor y le dio el nombre que está por encima de todos los demás nombres para que, ante el nombre de Jesús, se doble toda rodilla en el cielo y en la tierra y debajo de la tierra, y toda lengua declare que Jesucristo es el Señor para la gloria de Dios Padre. (Filipenses 2:6-11)

 

¿Cuál es la Buena Noticia de Dios?

Dios prometió esa Buena Noticia hace tiempo por medio de sus profetas en las sagradas Escrituras. La Buena Noticia trata de su Hijo, Jesucristo. Es poder de Dios en acción para salvar a todos los que creen.

Dios es santo. Los términos Bíblicos traducidos como «santo» (qadosh en hebreo, hagios en griego) tienen una connotación secundaria de pureza moral. Pero la idea del concepto de santidad es «la separación». Su significado más básico es «separado o cortado». Dios es separado o cortado de todo lo que es pecaminoso y malo. Dios no se complace en la maldad; el mal no mora con él (Salmos 5:4). Él es sin pecado y no puede tolerar el pecado.

El hombre es pecador. Pues todos hemos pecado; nadie puede alcanzar la meta gloriosa establecida por Dios. Como dicen las Escrituras: «No hay ni un solo justo, ni siquiera uno. Nadie es realmente sabio, nadie busca a Dios. Todos se desviaron, todos se volvieron inútiles. No hay ni uno que haga lo bueno, ni uno solo» (Romanos 3:10-12). Todos somos como gente impura; todos nuestros actos de justicia son como trapos de inmundicia. Ninguna cantidad de buena vida o buena obra puede merecer el favor de Dios porque su estándar es la santidad y la perfección, lo cual es imposible de lograr para nosotros. Cuando pecamos, nos hemos separado de Dios.

Dios es justo. Él castiga el pecado. Pues la paga que deja el pecado es la muerte (Romanos 6:23). Esta muerte se refiere a la muerte espiritual que significa separación eterna de Dios. En vez de tener una relación de amor eterno con Dios, seríamos castigados con destrucción eterna, separados para siempre del Señor y de su glorioso poder. Esta es la verdad sobre la condición del hombre. Hemos pecado por lo tanto, merecemos legítimamente la ira eterna de Dios.

Dios es amor. Pero debido al gran amor de Dios por nosotros, hizo una manera para reconciliarnos de nuevo con él. Dios demuestra su amor por nosotros en esto: en que cuando todavía éramos pecadores, Cristo murió por nosotros (Romanos 5:8). 

Jesús, el Hijo de Dios, vino a buscar y a salvar lo que se había perdido (pecador). Vivió una vida santa y se sacrificó como el pago los nuestros pecados, para que todo el que cree en él no se pierda, sino que tenga vida eterna. Los que creen en Jesús no son justos ni rectos en sí mismos, pero Dios los ha puesto en Cristo. Así que cuando Dios los mira, ve la justicia y la rectitud de Cristo. Por la gracia de Dios, podemos ser santificados y reconciliarnos de nuevo con Dios, no por nosotros mismos, sino por la santidad de Jesús.

Jesús dijo: «Yo soy el camino, la verdad y la vida; nadie puede ir al Padre si no es por medio de mí». De hecho, en ningún otro hay salvación, porque no hay bajo el cielo otro nombre dado a los hombres mediante el cual podamos ser salvos.

La salvación solamente por gracia de Dios mediante la fe en Cristo. Nadie tiene ningún mérito en eso; es un regalo de Dios. No es un premio por las cosas buenas que hayamos hecho, así que ninguno de nosotros puede jactarse de ser salvo. (Efesios 2:8-9)

Ahora pues, arrepiéntanse de sus pecados y vuelvan a Dios para que sus pecados sean borrados. Entonces, de la presencia del Señor vendrán tiempos de refrigerio. Quien encubre su pecado jamás prospera; quien lo confiesa y lo deja halla perdón.

«¡Por fin ha llegado el tiempo prometido por Dios! —anunciaba—. ¡El reino de Dios está cerca! ¡Arrepiéntanse de sus pecados y crean la Buena Noticia!» (Marcos 1:15)

Click here for English translation.

Agbabawikayo Kadagiti Basbasolyo ket Mamatikayo iti Naimbag a Damag

 

Kalpasan ti pannakaibalud ni Juan, napan ni Jesus idiay Galilea. Inkaskasabana ti Naimbag a Damag a naggapu iti Dios. “Dimtengen ti aldaw,” kinunana. “Asidegen ti Pagarian ti Dios. Agbabawikayo kadagiti basbasolyo ket mamatikayo iti Naimbag a Damag.” (San Marcos 1:14-15)

Asinnu ni Jesu-Cristo?

Ni Jesus ket naan-anay nga Diyos. Kunati Bibliya nga maymaysa laeng ti Diyos nga awan patenggana nga addaan talo nga persona — ti Ama, Anak, ken Espiritu Santo. Ni Jesus nga anak te Diyos isunga maikadua nga persona Trinidad.

Idi punganay, addan ti Sao, ket ti Sao kadua ti Dios, ket ti Sao, Dios. Manipud idi punganay, ti Sao kadua ti Dios. Pinarsua ti Dios dagiti isuamin babaen kenkuana. Ket awan ti naparsua no saan a gapu kenkuana (San Juan 1:1-3). Ta babaen kenkuana, pinarsua ti Dios dagiti amin nga adda idiay langit ken ditoy daga, dagiti makita ken saan a makita agraman dagiti naespirituan a pannakabalin; trono, panagturay, kinatan-ok ken bileg. Pinarsua ti Dios ti entero a lubong babaen kenkuana ken maipaay kenkuana. Addan ni Cristo sakbay a naparsua ti amin a banag, ket gapu kenkuana naurnosda iti lugarda iti pannakikaysada kenkuana (Taga-Colosas 1:16-17).  “Siak ti Alfa ken ti Omega, ti umuna ken ti maudi, ti pangrugian ken ti panungpalan.” kuna ni Apo Dios a Mannakabalin-amin, isu nga adda ita, adda idi ken umayto (Paltiing 1:822:13).

Ni Jesus ket naan-anay nga tao ngem saan nga nakabasul. Nupay addaan iti galad ti Dios, Dina inkankano ti pannakipadana kenkuana. Siaayat ketdi a nangibaba iti bagina Ket innalana ti kasasaad ti maysa nga adipen. Nagbalin a tao, nagparang iti nataoan a langa. Naiyanak nga tao babaen ti panagsikog ti birhen gapu ti Espiritu santo. Kas kadatayo, napadas iti amin a kita ti sulisog ngem saan a nagbasol. Nagtulnog isuna iti Ama ken nagbiyag iti nasantuan nga panagbiag. Ngamin, agtaeng ken Cristo a kas tao ti amin a galad ti Dios. Nagpakumbaba ket nagtulnog agingga ken ni patay, wen, uray iti ipapatayna iti krus. Natay ken naitabon ngem nagbiag iti maikatlo nga aldaw. Ni Apo Jesu- Cristo ket nagballaygi iti basul ken patay!

Gapu iti daytoy, intan-ok ti Dios iti kangatoan a saad, Ket intedna kenkuana ti nagan a natantan-ok ngem ti amin a nagan. Iti kasta, kas pammadayaw iti nagan ni Jesus, Agparintumeng dagiti amin a parsua sadi langit, ditoy daga ken iti uneg ti daga. Ket silalatak nga ipablaak ti amin a tao a ni Jesu-Cristo isu ti Apo, a pakaidaydayawan ti Dios Ama. (Taga-Filipos 2:6-11)

 

Anya iti Naimbag nga Damag iti Apo?

Nabayagen nga inkari ti Dios daytoy Naimbag a Damag a nailanad kadagiti Nasantoan a Sursurat. Inaramatna dagiti profeta a nangipakaammo iti daytoy. Daytoy Naimbag a Damag isu ti maipapan iti Anakna, ni Apotayo a Jesu-Cristo.

Ni Apo ket nasantuan. Santo ket naggapu iti sau nga “nailasin, wenno, naputed”. Ni Apo ket nailasin kadagiti isu amin nga managbasol ken dakes. Ni Apo ket saan nga maragsakan iti kinakillo; madina nga ipalubos nga adda agaramid iti kinadakes (Dagiti Salmo 5:4). Ni Apo ket saan pulos nga nagbasol ken saan na nga palabsen ti basul.

Ti Tao Managbasol. Nagbasol amin a tattao ket agkurangda iti kinadayag ti Dios. Kunati Bibliya nga: Awan ti uray maysa a nalinteg a tao, Awan ti uray maysa a makaawat, wenno mangbirok iti Dios. Pinanawanda ti Dios, nagbalinda amin a dakes. Awan ti uray maysa nga agaramid iti naimbag. (Taga-Roma 3:10-12). Managbasolkami amin; uray dagiti kasayaatan nga aramidmi mayarigda iti nakarugrugit a nisnis. Gapu kadagiti basolmi, mayarigkami iti nagango a bulong a mayang-angin.

Uray kasano a kina-imbag iti panagbiyag mo,uray no kasano kinasayaat iti ugali iti maysa nga tao,saan nga pulos dayta nga maka ited iti merito tayo ken Apo Dios,gapo ta ti kayat ni Apo Diyos nga makita kadatayo ket agbalin tayo kuma a perpekto,iti Panagsanto tayo,banag a saan tay nga pulos nga maaramid. Idi panawen nga iti tao nakaaramid iti basol ket naisina tayo a naminpinsan iti Diyos.

Ngem iti Diyos napudno. Ta patay ti supapak ti basol. (Taga-Roma 6:23). Daytoy nga ipapatay, kayat na sawen isu iti ipapatay nga naispirituwan. Ket gapo ta natay tayo a naispirituwan, natay met iti relasyon tayo ken Apo tayo a Diyos, ket dayta nga ipapatay isu iti panaka isina tayo ken Cristo. Dayta iti kasasaad tayo imbes kuma nga agbibiyag tayo iti agnanayon nga ayat kanyato ni Apo tayo a Diyos, madusadanto iti agnanayon a pannakadadael, ket maisinadanto iti sangoanan ti Apo ken iti dayag ti pannakabalinna. Daytoy iti pudno a nakaskasdaang a kasasaad iti tao. Nagbasol tayo isu rumbeng laeng nga madusa tayo kadagiti basol nga naaramidan tayo. Rumbeng laeng nga lak amen tayo iti dusa nga itid ni Apo kadatayo, gapo kadagita nga nagbasulan tayo.

Ngem gapo ta ni Apo Diyos isu ti Ayat. Ni Apo Diyos pudno nga naayat, ket gapo kadayta nga nagdakkel nga ayat na kadatayo. Isuna nga mismo iti nangited iti wagas ken waya tapno kasta makasubli tayo iti nasayaat nga pan nakirelasyon tayo kenkuwana. Ngem impakita ti Dios ti ayatna kadatayo: Idi managbasoltayo pay laeng, natay ni Cristo gapu kadatayo! (Taga-Roma 5:8).

Immay ti Anak ti Tao a mangbirok ken mangisalakan iti napukaw. Nagbiyag isuna a nasantuwan, ket insakripisyo na iti biyag na para kaadatayo, inted na iti biyag na tano kasta maaddaan tayo iti biyag nga agnanayon, inpaay na iti biyag na babaen iti pannaka ilansana idiyay krus tano mabayadan amin nga basol tayo, ni Kristo a naibayabay idiyay krus. Biyag ni Cristo para kadatayo. Dayta iti dakkel nga supapak iti dakkel nga ayat na kadatayo tano maaddaan tayo iti biyag nga agnanayon!

Gapu iti kasta unay a panagayat ti Dios iti lubong, intedna ti Bugbugtong nga Anakna tapno ti siasinoman a mamati kenkuana saan a matay no di ket agbiag nga agnanayon. Awanen ti bukodko a kinalinteg, wen, ti kinalinteg a magun-od babaen iti panagtungpal iti Linteg. Adda kaniakon ti kinalinteg a magun-od babaen iti pammati ken ni Cristo; wen, ti kinalinteg nga agtaud iti Dios, ken maibatay iti pammati. 

“Siak ti dalan, ken ti pudno, ken ti biag; awan ti makapan iti Ama no di magna kaniak,” insungbat ni Jesus. Isu laeng ti pakasarakantayo iti pannakaisalakan. Iti entero a lubong, awan sabali a nagan nga inted ti Dios kadagiti tattao a mabalintayo a pakaisalakanan.

Ta gapu iti parabur ti Dios, naisalakantayo babaen iti pammati. Saanyo nga insalakan ti bagiyo gapu iti inaramidyo. Insagut kadakayo ti Dios ti pannakaisalakanyo tapno awan ti mangipasindayag iti daytoy. (Taga-Efeso 2:8-9)

Agbabawikayo ngarud ket agsublikay iti Dios tapno pakawanenna dagiti basbasolyo. No aramidenyo daytoy, yegto ni Apo Dios dagiti panawen a panaginanayo. Pulos a dikanto agballigi no padasem nga ilemmeng dagiti basolmo. Ipudnom ida ken agbabawika, ket kaasiannakanto ti Dios.

“Dimtengen ti aldaw,” kinunana. “Asidegen ti Pagarian ti Dios. Agbabawikayo kadagiti basbasolyo ket mamatikayo iti Naimbag a Damag.” (San Marcos 1:15)

Click here for English translation.

Hinulsoli ug Biyai ang Inyong mga Sala ug Tuohi Ninyo ang Maayong Balita

Miadto si Jesus sa Galilea ug nagwali sa Maayong Balita nga gikan sa Dios. Miingon siya, “Miabot na ang panahon nga gipanagna sa mga propeta kaniadto. Ang paghari sa Dios haduol na gayod. Busa hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug tuohi ninyo ang Maayong Balita.” (Marcos 1:14-15)

Kinsa si Jesus Cristo?

Si Hesus hingpit nga Dios. Ang Biblia nagtudlo nga adunay usa lamang ka Dios nga walay katapusan nga naglungtad ingon nga tulo ka managlahi nga Persona — ang Amahan, Anak, ug Balaang Espiritu. Si Jesus mao ang Anak sa Dios, ang ikaduha nga Persona sa Trinity.

Si Jesus naglungtad sukad pa sa sinugdan. Gikan sa sinugdanan, si Jesus kauban sa Dios, ug si Hesus Dios. Sukad pa gayod kaniadto ang Pulong kauban na sa Dios. Pinaagi kaniya, gibuhat ang tanang mga butang, ug wala gayoy nahimo nga dili pinaagi kaniya (Juan 1:1-3). Kay pinaagi kaniya ug alang kaniya gibuhat sa Dios ang tanan nga anaa sa langit ug dinhi sa yuta, ang makita ug ang dili makita, sama sa mga espiritu nga may kagahom o katungod, mga espiritu nga nangulo o nagahari. Sa wala pa ang bisan unsa nga butang, si Cristo anaa nang daan, ug pinaagi kaniya nahimutang ug nahiusa ang tanan sa ilang hustong dapit. (Colosas 1:16-17). Siya ang Alpha ug ang Omega, nga ang buot ipasabot, ang kinaunahan ug ang kinaulahian, ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan. Ang Ginoong Dios ang makagagahom sa tanan. Kon unsa siya karon, mao usab siya kaniadto, ug mao usab sa umaabot. Busa nag-ingon siya, “Ako ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan.” (Gipadayag 1:8, 22:13).

Si Jesus hingpit nga tawo apan walay salaBisan ang kinaiya sa Dios anaa kaniya, wala niya hunahunaa ang iyang pagkatupong sa Dios nga mahimong hinungdan sa pagpamintaha. Kondili gipakaubos niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagsul-ob sa kinaiya sa usa ka ulipon. Nagpakatawo siya sama sa mga tawo. Siya natawo ingon nga usa ka tawo pinaagi sa pagpanamkon sa usa ka ulay pinaagi sa Balaang Espiritu. Sa diha nga Siya anaa sa dagway sa tawo, Siya gitintal sa tanang paagi, sama kanato — apan wala gayod siya makasala. Siya hingpit nga masulundon sa Amahan ug nagpuyo sa balaang kinabuhi. Ang tinuod, si Cristo nahimong tawo, apan bisan pa niini, anaa gihapon kaniya ang iyang pagka-Dios. Sa dihang nahimo siyang usa ka tawo, gipaubos niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagtuman sa Dios hangtod sa kamatayon, bisan pa ang kamatayon didto sa krus. Siya namatay ug gilubong apan sa ikatulo nga adlaw, nabanhaw Siya gikan sa mga patay. Ang Ginoong Jesu Cristo nagmadaugon batok sa sala ug kamatayon!

Tungod niini gipasidunggan siya sa Dios ug gihatagan ug gahom nga labaw sa tanang mga gahom. Aron nga ang tanan nga anaa sa langit ug sa yuta, bisan ang anaa sa ilalom sa yuta, mangluhod ug mosimba kaniya. Ug ang tanan moila nga si Jesu-Cristo mao ang Ginoo, ug pinaagi niini madayeg ang Dios nga Amahan. (Filipos 2:6-11)

Unsa ang Maayong Balita sa Dios?

Kining Maayong Balita gisaad sa Dios kaniadto pinaagi sa iyang mga propeta, ug nahisulat kini sa Balaan nga Kasulatan. Mao kini ang balita mahitungod sa iyang Anak nga si Jesu-Cristo nga atong Ginoo. Kay mao kini ang gahom sa Dios sa pagluwas sa tanan nga nagatuo.

Ang Dios balaan. Ang Balaan naggikan sa usa ka pulong nga nagkahulogang “bulag, gawas, o giputol”. Ang Dios nahimulag o giputol gikan sa tanan nga makasasala ug daotan. Ang Dios nga dili mahimuot sa kadaotan; ang daotan dili makapuyo uban Kaniya. Siya walay sala ug dili makatugot sa sala. Ang Dios dili mahimong makig-ambit sa bisan kinsa nga walay hingpit nga pagkamatarung.

Ang tawo makasasala. Kay ang tanan nga mga tawo nagpakasala. Bisan ang menor de edad o lubnganan, sa motibo, hunahuna, pulong o buhat, kitang tanan sad-an sa pagbuhat og sala. Ang Biblia nag-ingon: Wala gayoy bisan usa nga matarong; Wala gayoy bisan usa nga nakasabot mahitungod sa Dios, ug wala gayoy nagatinguha sa pag-ila kaniya. Ang tanan misimang sa tinuod nga dalan ug nahimong walay kapuslanan sa Dios. Wala gayoy bisan usa nga nagabuhat ug maayo (Roma 3:10-12).

Nahisama kaming tanan sa usa ka hugawng butang, ug ang tanan namong mga maayong binuhatan sama lang sa hugawng trapo. Walay bisan unsang maayong panginabuhi nga makaangkon sa pag-uyon gikan sa Dios tungod kay ang Iyang sumbanan mao ang pagkahingpit, pagkabalaan — nga imposible alang kanato nga makab-ot. Kay ang tanan nga mga tawo nagpakasala ug dili takos atubangan sa Dios. Kon kita nakasala batok sa Dios kita nahimulag gikan sa Dios.

Ang Dios makiangayon. Gisilutan niya ang sala. Kay ang silot sa sala mao ang kamatayon (Roma 6:23). Kini nga kamatayon nagtumong sa espirituhanon nga kamatayon nga nagpasabut sa walay katapusan nga pagbulag gikan sa Dios. Imbis nga adunay mahangturong relasyon sa gugma sa Dios, kita pagasilotan sa walay kataposang kalaglagan, ug mahimulag sila sa Ginoo ug dili gayod nila makita ang iyang kahibulongang gahom. Kini ang kamatuoran mahitungod sa kondisyon sa tawo. Nakasala kami; Busa, kita angay nga takus sa walay katapusang kasuko sa Dios.

Ang Dios gugma. Apan tungod sa dakong gugma sa Dios alang kanato, naghimo Siya usa ka paagi aron mapasig-uli kita balik ngadto Kaniya. Apan si Cristo nagpakamatay alang kanato bisan pa ug makasasala kita. Sa ingon niini nga pamaagi gipakita sa Dios ang iyang paghigugma kanato. (Roma 5:8).

Si Jesus, ang Anak sa Dios, mianhi sa kalibutan aron sa pagpangita ug pagluwas sa nawala o mga makasasala. Siya nagpuyo sa usa ka balaan nga kinabuhi ug naghalad sa Iyang Kaugalingon ingon nga bayad alang sa atong mga kasal-anan nga ang bisan kinsa nga mosalig Kaniya dili malaglag apan adunay kinabuhing dayon. Kadtong kinsa nagtuo kang Jesus dili matarung sa ilang kaugalingon, apan ang Dios nagbutang kanila diha kang Kristo. Busa sa dihang ang Dios nagtan-aw kanila, Iyang nakita ang pagkamatarung ni Cristo. Pinaagi sa grasya sa Dios, mahimo kitang balaan ug mapasig-uli balik sa Dios dili tungod sa atong kaugalingon kondili tungod sa kabalaan ni Jesus.

Si Jesus miingon: “Ako mao ang dalan, ang kamatuoran, ug ang kinabuhi. Walay makaadto sa Amahan kon dili pinaagi kanako.” Wala nay lain pa sa tibuok kalibotan nga makaluwas kanato kondili si Jesus lamang.

Kay tungod sa grasya sa Dios naluwas kamo pinaagi sa inyong pagtuo kang Jesu-Cristo. Kini gasa gikan sa Dios ug dili pinasikad sa inyong mga binuhatan busa wala gayoy makapasigarbo. (Efeso 2:8-9)

Busa karon, kinahanglan maghinulsol na kamo ug moduol sa Dios aron pasayloon niya ang inyong mga sala. Dili ka gayod magmauswagon kon ilimod mo ang imong mga sala, apan kon isulti mo kini ug talikdan, kaloy-an ka sa Dios.

“Miabot na ang panahon nga gipanagna sa mga propeta kaniadto. Ang paghari sa Dios haduol na gayod. Busa hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug tuohi ninyo ang Maayong Balita.” (Marcos 1:15)

Click here for English translation.

How to Know With Certainty You’ll be With God in Heaven

Jessica Mae Simon, Uncontainablemusings.com

Important life questions

I was in first-year high school when two missionaries, Miss Baning (a Filipino) and an American, went to our school and invited us to utilize their newly opened small library. They went from room to room to invite the students and to pray for the whole class.

During that time, I was religious and I thought I was already a Christian. I became the representative of my family in attending Sunday Mass for two years. Within the second year, there was an increasing number of questions in my mind that no one could answer: Why were we praying to Mary and other saints? Aren’t we supposed to pray only to God, not to men? And several practices I couldn’t understand.

Second-year high school came and we were given a project wherein I needed books about scientific names of plants. I found those books in the mini-library of the missionaries. The second time I visited, they shared about salvation through Christ. They asked me and two other students two questions:

The first question was — If you were to die today, do you know for certain that you will be with God in Heaven?

I said “I don’t know” because I thought saying yes would be too arrogant.

The second question was — If God were to ask you, “Why should I let you into My Heaven?” what would you say?

Because of the good things I have done.

Those were my answers but with great uncertainty within me because I admit that I frequently sin. So how can I really go to heaven? Miss Baning shared us the way to heaven.

 

How to know with certainty that you will go to Heaven?

We can know and be certain if we will be with God in Heaven. In 1 John 5:13, the Apostle John said: “I write these things to you who believe in the name of the Son of God, that you may know that you have eternal life.”

Heaven is a free gift through God’s grace. The Bible says: The wages of sin is death, but the free gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord. And because it’s a free gift, it is not earned or deserved. No amount of personal effort, good works, or religious deeds can earn a place in Heaven for you. For by grace you have been saved through faith. And this is not your own doing; it is the gift of God, not a result of works, so that no one may boast. Salvation is not a reward for the good things we have done; it is a free gift from God given to those who believe and trust in the finished work of Christ.

Man is a sinner. Everyone has sinned; we all fall short of God’s glorious standard. Everyone who sins is breaking God’s law, for all sin is contrary to the law of God. We sin in thought, word or deed; we sin when we do what we shouldn’t do and not do what we ought to do. Whether minor or grave, sin is rebellion against God. Because of this, man cannot save himself. If you wanted to save yourself by good deeds, do you know how good you would have to be? Be therefore perfect, even as your Father which is in Heaven is perfect” (Matthew 5:48). God requires holiness. With such a high standard, no one can save himself.

God is merciful. He does not want anyone to be destroyed but wants everyone to repent. But the same Bible which tells us that God is love, also tells us that God is just and therefore must punish sin. He says “. . . (I) will by no means clear the guilty . . .” (Exodus 34:7). And “. . . the soul that sins, it shall die.” (Ezekiel 18:4).

God made a way for us to be reconciled back to Him in the Person of Jesus Christ. Who is Jesus? The Bible tells us clearly that He is the infinite God-Man. “In the beginning was the Word (Jesus). . . and the Word (Jesus) was God. And the Word (Jesus) was made flesh, and dwelt among us . . .” (John 1:1,14). Jesus Christ came to earth and lived a sinless life, but while on earth, what did He do? He died on the cross to pay the penalty for our sins and rose from the grave to purchase a place for us in Heaven. All of us, like sheep, have strayed away. We have left God’s paths to follow our own. Yet the LORD laid on Him (Jesus) the sins of us all. (Isaiah 53:6). Jesus Christ bore our sin in His body on the cross and now offers us eternal life (be with God in Heaven) as a free gift. This gift is received by faith.

Saving faith is not mere head knowledge, like believing certain historical facts. The Bible says that the devil believes there is one God, so believing that there is one God is not saving faith. Saving faith is also not mere temporal faith, that is, trusting God for temporary crises such as financial, family, or physical needs. Now these are good, and you should trust Christ for these, but they are not saving faith! Saving faith is TRUSTING in Jesus Christ alone for eternal life. It means resting upon Christ alone and what He has done rather than in what you or I have done to get us into Heaven. “. . . Believe (trust) in the Lord Jesus Christ, and you will be saved . . .” (Acts 16:31).

It means that you need to:

  • Transfer your trust 
    From what you have been doing to what Christ has done for you on His cross
  • Accept Christ as Savior
    Open the “door” to your heart and invite Him in.
    He says:  “Behold, I stand at the door, and knock:  if any man hears My voice, and open the door, I will come into Him . . . .” (Revelation 3:20)
  • Receive Jesus Christ as Lord
    Give Him the “driver’s seat” and “controls” of your life, not the “back seat.”
  • Repent
    Confess and renounce your sins and turn to God.
    Be willing to turn from anything that is not pleasing to Him. He will reveal His will to you as you grow in your relationship with Him.

— Gospel resources: Steps to Life. Evangelism Explosion International

Jessica Mae Simon, Uncontainablemusings.com

Growing in a Bible-believing church

I willingly accepted Christ as my Lord and Savior. I placed aside my former belief that good works can save a person. There’s only one way to heaven and that’s through Jesus Christ, accepting Him as Lord and Savior. I wrote that important decision in my small notebook together with the date. I had no spectacular feeling at that time. I continued my routine – pray and go to church. But more and more questions surfaced and I didn’t know whom to ask for help.

When it was almost our graduation, one of my classmates, Filamer, had comics about religion. It was about The Reformation, Martin Luther, and other major issues about my faith. I became more bewildered so I stopped going to church. For two months, I read the Bible starting from Genesis. It was very difficult for me to understand everything written in it because I felt that everything was new for me! All my life I had known God to be loving and forgiving but as I read the Bible intently for the first time, I was shocked! God’s image became wrathful. I was discouraged finding out that God took sides and meddled with the battles and wars in favor of the Israelites. I saw a different God.

College came and confusion still abounded. I phoned Charity, my schoolmate in high school, and shared with her some of my concerns. She told me about Laoag Fundamental Baptist Church where her dad serves as a pastor. She mentioned about the Adult Sunday classes where they could answer my questions. She didn’t explicitly invite me to attend but I invited myself to be in it.

That little church helped me know Christ more and more. I’m thankful that in times of my difficulties, they were with me. That’s why I consider the church, in general, my family. I thank God that through His church, I experience His love.

Trust in the Lord with all your heart; do not depend on your own understanding. Seek His will in all you do, and He will show you which path to take. (Proverbs 3:5-6)

Jessica Mae Simon, Uncontainablemusings.com

A personal testimony of Jessica Mae Simon, sales executive at Ford Ilocos Norte. She is part of the Young Adults Bible Study Ministry at Laoag Fundamental Baptist Church.

मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो।

14 यूहन्ना को बंदीगृह में डाले जाने के बाद यीशु गलील आया। और परमेश्वर के राज्य के सुसमाचार का प्रचार करने लगा। 15 उसने कहा, “समय पूरा हो चुका है। परमेश्वर का राज्य आ रहा है। मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो।” (मरकुस 1:14-15)

यीशु मसीह कौन है?

जीसस पूरी तरह से भगवान हैं। बाइबल सिखाती है कि केवल एक ही ईश्वर है जो तीन अलग-अलग व्यक्तियों के रूप में विद्यमान है – पिता, पुत्र और पवित्र आत्मा। यीशु परमेश्वर का पुत्र है, जो ट्रिनिटी का दूसरा व्यक्ति है।

आदि में शब्द था। शब्द परमेश्वर के साथ था। शब्द ही परमेश्वर था। यह शब्द ही आदि में परमेश्वर के साथ था। दुनिया की हर वस्तु उसी से उपजी। उसके बिना किसी की भी रचना नहीं हुई। (यूहन्ना 1:1-3क्योंकि जो कुछ स्वर्ग में है और धरती पर है, उसी की शक्ति से उत्पन्न हुआ है। कुछ भी चाहे दृश्यमान हो और चाहे अदृश्य, चाहे सिंहासन हो चाहे राज्य, चाहे कोई शासक हो और चाहे अधिकारी, सब कुछ उसी के द्वारा रचा गया है और उसी के लिए रचा गया है। सबसे पहले उसी का अस्तित्व था, उसी की शक्ति से सब वस्तुएँ बनी रहती हैं। (कुलुस्सियों 1:16-17)  प्रभु परमेश्वर वह जो है, जो था और जो आनेवाला है, जो सर्वशक्तिमान है, यह कहता है, “मैं ही अलफा और ओमेगा हूँ।” (प्रकाशित वाक्य 1:8)

यीशु पूरी तरह से मनुष्य है लेकिन पाप के बिना। जो अपने स्वरूप में यद्यपि साक्षात् परमेश्वर था, किन्तु उसने परमेश्वर के साथ अपनी इस समानता को कभी  ऐसे महाकोष के समान नहीं समझा जिससे वह चिपका ही रहे  बल्कि उसने तो अपना सब कुछ त्याग कर  एक सेवक का रूप ग्रहण कर लिया और मनुष्य के समान बन गया। और जब वह अपने बाहरी रूप में मनुष्य जैसा बन गया  वह पवित्र आत्मा द्वारा एक कुंवारी के गर्भाधान के माध्यम से एक इंसान के रूप में पैदा हुआ था। उसे हर प्रकार से वैसे ही परखा गया है जैसे हमें फिर भी वह सर्वथा पाप रहित है  वह पूरी तरह से पिता के आज्ञाकारी थे और पवित्र जीवन जीते थे। क्योंकि परमेश्वर अपनी सम्पूर्णता के साथ सदैव उसी में निवास करता है।  तो उसने अपने आप को नवा लिया। और इतना आज्ञाकारी बन गया कि अपने प्राण तक निछावर कर दिये और वह भी क्रूस पर। वह मर गया और उसे दफना दिया गया लेकिन तीसरे दिन, वह मृतकों में से जी उठा। प्रभु यीशु मसीह पाप और मृत्यु पर विजयी है!

इसलिए परमेश्वर ने भी उसे ऊँचे से ऊँचे  स्थान पर उठाया और उसे वह नाम दिया जो सब नामों के ऊपर है  ताकि सब कोई जब यीशु के नाम का उच्चारण होते हुए सुनें, तो नीचे झुक जायें।  चाहे वे स्वर्ग के हों, धरती पर के हों और चाहे धरती के नीचे के हों।  और हर जीभ परम पिता परमेश्वर की  महिमा के लिये स्वीकार करें, “यीशु मसीह ही प्रभु है।” (फिलिप्पियों 2:6-11)

 

भगवान की खुशखबरी क्या है?

जिसकी पहले ही नबियों द्वारा पवित्र शास्त्रों में घोषणा कर दी गयी  मैं सुसमाचार के लिए शर्मिन्दा नहीं हूँ क्योंकि उसमें पहले यहूदी और फिर ग़ैर यहूदी जो भी उसमें विश्वास रखता है — उसके उद्धार के लिये परमेश्वर की सामर्थ्य है।

ईश्वर पवित्र है। पवित्र शब्द एक ऐसे शब्द से आया है जिसका अर्थ है “अलग, अलग, या कट जाना”। ईश्वर हर चीज से अलग या कटा हुआ है जो पाप और बुराई है। हे यहोवा, तुझ को बुरे लोगों की निकटता नहीं भाती है। तू नहीं चाहता कि तेरे मन्दिर में कोई भी पापी जन आये। (भजन संहिता 5:4वह पाप के बिना है और पाप को सहन नहीं कर सकता। परमेश्वर के पास किसी के साथ संगति नहीं हो सकती है जिसके पास पूर्ण धार्मिकता नहीं है।

मनुष्य पापी है। क्योंकि सभी ने पाप किये है और सभी परमेश्वर की महिमा से रहित है। चाहे मामूली हो या गंभीर, मकसद, विचार, शब्द या काम, हम सभी पाप करने के लिए दोषी हैं। शास्त्र कहता है: “कोई भी धर्मी नहीं, एक भी! कोई समझदार नहीं, एक भी! कोई ऐसा नहीं, जो प्रभु को खोजता! सब भटक गए, वे सब ही निकम्मे बन गए, साथ-साथ सब के सब, कोई भी यहाँ पर दया तो दिखाता नहीं, एक भी नहीं!” (रोमियों 3:10-12)

हम सभी पाप से मैले हैं।  हमारी सब नेकी पुराने गन्दे कपड़ों सी है। हम सूखे  मुरझाये पत्तों से हैं। हमारे पापों ने हमें आँधी सा उड़ाया है। अच्छे जीवन की कोई भी राशि ईश्वर की तरफदारी नहीं कर सकती क्योंकि उसका मानक पूर्णता, पवित्रता है – जिसे प्राप्त करना हमारे लिए असंभव है।  हम सभी भगवान के पवित्रता के मानक से कम हैं। जब हमने भगवान के खिलाफ पाप किया तो हम भगवान से अलग हो गए।

भगवान बस है। वह पाप को दंड देता है। क्योंकि पाप का मूल्य तो बस मृत्यु ही (रोमियों 6:23यह मृत्यु आध्यात्मिक मृत्यु को संदर्भित करती है जिसका अर्थ है ईश्वर से अनन्त अलगाव। ईश्वर के साथ प्रेम के शाश्वत संबंध होने के बजाय, उन्हें अनन्त विनाश का दण्ड दिया जाएगा। तथा उन्हें प्रभु और उसकी महिमापूर्ण शक्ति के सामने से हटा दिया जाएगा। यह मनुष्य की स्थिति के बारे में सच्चाई है। हमने पाप किया है; इसलिए, हम भगवान के अनन्त क्रोध के हक में हैं।

भगवान प्यार है। लेकिन हमारे लिए भगवान के बहुत प्यार के कारण, उन्होंने एक रास्ता बनाया ताकि हम उन्हें वापस समेट सकें। पर परमेश्वर ने हम पर अपना प्रेम दिखाया। जब कि हम तो पापी ही थे, किन्तु यीशु ने हमारे लिये प्राण त्यागे। (रोमियों 5:8

क्योंकि मनुष्य का पुत्र जो कोई खो गया है, उसे ढूँढने और उसकी रक्षा के लिए आया है। उन्होंने पवित्र जीवन व्यतीत किया और हमारे पापों के भुगतान के रूप में अपना बलिदान दिया  परमेश्वर को जगत से इतना प्रेम था कि उसने अपने एकमात्र पुत्र को दे दिया, ताकि हर वह आदमी जो उसमें विश्वास रखता है, नष्ट न हो जाये बल्कि उसे अनन्त जीवन मिल जाये।

जो यीशु पर विश्वास करते हैं वे अपने आप में धर्मी नहीं हैं, लेकिन परमेश्वर ने उन्हें मसीह में डाल दिया है। इसलिए जब परमेश्वर उनकी ओर देखता है, तो वह मसीह की धार्मिकता को देखता है। ईश्वर की कृपा से, हमें पवित्र बनाया जा सकता है और ईश्वर के पास स्वयं के कारण नहीं बल्कि यीशु की पवित्रता के कारण वापस समेटा जा सकता है।

ईश ने कहा: “मैं ही मार्ग हूँ, सत्य हूँ और जीवन हूँ। बिना मेरे द्वारा कोई भी परम पिता के पास नहीं आता।” किसी भी दूसरे में उद्धार निहित नहीं है। क्योंकि इस आकाश के नीचे लोगों को कोई दूसरा ऐसा नाम नहीं दिया गया है जिसके द्वारा हमारा उद्धार हो पाये।

परमेश्वर के अनुग्रह द्वारा अपने विश्वास के कारण तुम्हारा उद्धार हुआ है। यह तुम्हें तुम्हारी ओर से प्राप्त नहीं हुआ है, बल्कि यह तो परमेश्वर का वरदान है। यह हमारे किये कर्मों का परिणाम नहीं है कि हम इसका गर्व कर सकें।.(इफिसियों 2:8-9)

इसलिये तुम अपना मन फिराओ और परमेश्वर की ओर लौट आओ ताकि तुम्हारे पाप धुल जायें।  जो निज पापों पर पर्दा डालता है, वह तो कभी नहीं फूलता—फलता है किन्तु जो निज दोषों को स्वीकार करता और त्यागता है, वह दया पाता है।

समय पूरा हो चुका है। परमेश्वर का राज्य आ रहा है। मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो। (मरकुस 1:15)

Click here for English Translation.