Repent of Your Sins and Believe in the Gospel


Jesus went into Galilee, where He preached God’s Good News.“The time promised by God has come at last!” He announced. “The Kingdom of God is near! Repent of your sins and believe the Good News!” (Mark 1:14-15)

Who is Jesus Christ?

Jesus is fully God. The Bible teaches that there is only one God who eternally exists as three distinct Persons — the Father, Son, and Holy Spirit. Jesus is the Son of God, the second Person of the Trinity.

Jesus existed from the beginning. From the beginning, Jesus was with God, and Jesus was God. He was with God in the beginning. Through Him all things were made; without Him, nothing was made that has been made (John 1:1-3). For in Him all things were created: things in heaven and on earth, visible and invisible, whether thrones or powers or rulers or authorities; all things have been created through Him and for Him. He is before all things, and in Him, all things hold together (Colossians 1:16-17). He is the Alpha and the Omega, the First and the Last, the Beginning and the End. Who is and who was and who is to come, the Almighty (Revelation 1:8, 22:13).

Jesus is fully man but without sin. Although He existed in the form of God, He did not regard equality with God something to cling to. Instead, He gave up His divine privileges by taking the form of a servant. He was born as a human being through the conception of a virgin by the Holy Spirit. When He was in the form of manHe was tempted in every way, just as we are — yet He did not sin. He was perfectly obedient to the Father and lived a holy life. For in Christ lives all the fullness of God in a human body. He humbled himself by becoming obedient to the point of death, even death on a cross. He died and was buried but on the third day, He rose from the dead. The Lord Jesus Christ is victorious over sin and death!

Therefore God has highly exalted Him and bestowed on Him the Name that is above every name, so that at the Name of Jesus every knee should bow, in heaven and on earth and under the earth, and every tongue confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father. (Philippians 2:6-11)


What is God’s Good News?

The Good News (Gospel) is the fulfillment of God’s promise long ago through His prophets in the Holy Scriptures about His Son, Jesus Christ. It is the power of God that brings salvation to everyone who believes.

God is holy. Holy comes from a word which means “separate, apart, or cut off”. God is separate or cut off from everything that is sinful and evil. He does not take pleasure in wickedness; no evil dwells with Him (Psalm 5:4). He is without sin and cannot tolerate sin. God cannot have fellowship with anyone who does not have perfect righteousness.

Man is sinful. All of us have sinned. Whether minor or grave, in motive, thought, word or deed, all of us are guilty of committing sin. The Bible says: There is no one righteous, not even one; there is no one who understands; there is no one who seeks God. All have turned away, they have together become worthless; there is no one who does good, not even one (Romans 3:10-12). All of us have become like one who is unclean, and all our righteous acts are like filthy rags. No amount of good living can merit favor from God because His standard is perfection, holiness — which is impossible for us to achieve. We all fall short of God’s standard of holiness. When we sinned against God we have become separated from God.

God is just. He punishes sin. The payment for sin is death (Romans 6:23). This death refers to spiritual death which means eternal separation from God. Instead of having an eternal relationship of love with God, we would be punished with everlasting destruction and shut out from the presence of the Lord and from the glory of His might. This is the truth about man’s condition. We have sinned; therefore, we rightfully deserve God’s eternal wrath.

God is love. But because of God’s great love for us, He made a way so we can be reconciled back to Him. God demonstrates His own love for us in this: While we were still sinners, Christ died for us (Romans 5:8).

Jesus, the Son of God, came into the world to seek and save the lost (sinners). He lived a holy life and sacrificed Himself as payment for our sins that whoever believes in Him shall not perish but have eternal life. Those who believe in Jesus are not righteous in themselves, but God has put them in Christ. So when God looks at them, He sees Christ’s righteousness. Through God’s grace, we can be made holy and be reconciled back to God not because of ourselves but because of Jesus’ holiness.

Jesus said: “I am the way and the truth and the life. No one comes to the Father except through me.” Salvation is found in no one else, for there is no other name under heaven given to mankind by which we must be saved.

Repent, then, and turn to God, so that your sins may be wiped out, that times of refreshing may come from the Lord. Whoever conceals their sins does not prosper, but the one who confesses and renounces them finds mercy.

The Kingdom of God is near! Repent of your sins and believe the Good News! (Mark 1:15)

Hinulsoli ug Biyai ang Inyong mga Sala ug Tuohi Ninyo ang Maayong Balita

Marcos 1:15, Gospel, repent and believe


Miadto si Jesus sa Galilea ug nagwali sa Maayong Balita nga gikan sa Dios. Miingon siya, “Miabot na ang panahon nga gipanagna sa mga propeta kaniadto. Ang paghari sa Dios haduol na gayod. Busa hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug tuohi ninyo ang Maayong Balita.” (Marcos 1:14-15)

Kinsa si Jesus Cristo?

Si Hesus hingpit nga Dios. Ang Biblia nagtudlo nga adunay usa lamang ka Dios nga walay katapusan nga naglungtad ingon nga tulo ka managlahi nga Persona — ang Amahan, Anak, ug Balaang Espiritu. Si Jesus mao ang Anak sa Dios, ang ikaduha nga Persona sa Trinity.

Si Jesus naglungtad sukad pa sa sinugdan. Gikan sa sinugdanan, si Jesus kauban sa Dios, ug si Hesus Dios. Sukad pa gayod kaniadto ang Pulong kauban na sa Dios. Pinaagi kaniya, gibuhat ang tanang mga butang, ug wala gayoy nahimo nga dili pinaagi kaniya (Juan 1:1-3). Kay pinaagi kaniya ug alang kaniya gibuhat sa Dios ang tanan nga anaa sa langit ug dinhi sa yuta, ang makita ug ang dili makita, sama sa mga espiritu nga may kagahom o katungod, mga espiritu nga nangulo o nagahari. Sa wala pa ang bisan unsa nga butang, si Cristo anaa nang daan, ug pinaagi kaniya nahimutang ug nahiusa ang tanan sa ilang hustong dapit. (Colosas 1:16-17). Siya ang Alpha ug ang Omega, nga ang buot ipasabot, ang kinaunahan ug ang kinaulahian, ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan. Ang Ginoong Dios ang makagagahom sa tanan. Kon unsa siya karon, mao usab siya kaniadto, ug mao usab sa umaabot. Busa nag-ingon siya, “Ako ang sinugdanan ug ang kataposan sa tanan.” (Gipadayag 1:8, 22:13).

Si Jesus hingpit nga tawo apan walay salaBisan ang kinaiya sa Dios anaa kaniya, wala niya hunahunaa ang iyang pagkatupong sa Dios nga mahimong hinungdan sa pagpamintaha. Kondili gipakaubos niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagsul-ob sa kinaiya sa usa ka ulipon. Nagpakatawo siya sama sa mga tawo. Siya natawo ingon nga usa ka tawo pinaagi sa pagpanamkon sa usa ka ulay pinaagi sa Balaang Espiritu. Sa diha nga Siya anaa sa dagway sa tawo, Siya gitintal sa tanang paagi, sama kanato — apan wala gayod siya makasala. Siya hingpit nga masulundon sa Amahan ug nagpuyo sa balaang kinabuhi. Ang tinuod, si Cristo nahimong tawo, apan bisan pa niini, anaa gihapon kaniya ang iyang pagka-Dios. Sa dihang nahimo siyang usa ka tawo, gipaubos niya ang iyang kaugalingon pinaagi sa pagtuman sa Dios hangtod sa kamatayon, bisan pa ang kamatayon didto sa krus. Siya namatay ug gilubong apan sa ikatulo nga adlaw, nabanhaw Siya gikan sa mga patay. Ang Ginoong Jesu Cristo nagmadaugon batok sa sala ug kamatayon!

Tungod niini gipasidunggan siya sa Dios ug gihatagan ug gahom nga labaw sa tanang mga gahom. Aron nga ang tanan nga anaa sa langit ug sa yuta, bisan ang anaa sa ilalom sa yuta, mangluhod ug mosimba kaniya. Ug ang tanan moila nga si Jesu-Cristo mao ang Ginoo, ug pinaagi niini madayeg ang Dios nga Amahan. (Filipos 2:6-11)

Unsa ang Maayong Balita sa Dios?

Kining Maayong Balita gisaad sa Dios kaniadto pinaagi sa iyang mga propeta, ug nahisulat kini sa Balaan nga Kasulatan. Mao kini ang balita mahitungod sa iyang Anak nga si Jesu-Cristo nga atong Ginoo. Kay mao kini ang gahom sa Dios sa pagluwas sa tanan nga nagatuo.

Ang Dios balaan. Ang Balaan naggikan sa usa ka pulong nga nagkahulogang “bulag, gawas, o giputol”. Ang Dios nahimulag o giputol gikan sa tanan nga makasasala ug daotan. Ang Dios nga dili mahimuot sa kadaotan; ang daotan dili makapuyo uban Kaniya. Siya walay sala ug dili makatugot sa sala. Ang Dios dili mahimong makig-ambit sa bisan kinsa nga walay hingpit nga pagkamatarung.

Ang tawo makasasala. Kay ang tanan nga mga tawo nagpakasala. Bisan ang menor de edad o lubnganan, sa motibo, hunahuna, pulong o buhat, kitang tanan sad-an sa pagbuhat og sala. Ang Biblia nag-ingon: Wala gayoy bisan usa nga matarong; Wala gayoy bisan usa nga nakasabot mahitungod sa Dios, ug wala gayoy nagatinguha sa pag-ila kaniya. Ang tanan misimang sa tinuod nga dalan ug nahimong walay kapuslanan sa Dios. Wala gayoy bisan usa nga nagabuhat ug maayo (Roma 3:10-12).

Nahisama kaming tanan sa usa ka hugawng butang, ug ang tanan namong mga maayong binuhatan sama lang sa hugawng trapo. Walay bisan unsang maayong panginabuhi nga makaangkon sa pag-uyon gikan sa Dios tungod kay ang Iyang sumbanan mao ang pagkahingpit, pagkabalaan — nga imposible alang kanato nga makab-ot. Kay ang tanan nga mga tawo nagpakasala ug dili takos atubangan sa Dios. Kon kita nakasala batok sa Dios kita nahimulag gikan sa Dios.

Ang Dios makiangayon. Gisilutan niya ang sala. Kay ang silot sa sala mao ang kamatayon (Roma 6:23). Kini nga kamatayon nagtumong sa espirituhanon nga kamatayon nga nagpasabut sa walay katapusan nga pagbulag gikan sa Dios. Imbis nga adunay mahangturong relasyon sa gugma sa Dios, kita pagasilotan sa walay kataposang kalaglagan, ug mahimulag sila sa Ginoo ug dili gayod nila makita ang iyang kahibulongang gahom. Kini ang kamatuoran mahitungod sa kondisyon sa tawo. Nakasala kami; Busa, kita angay nga takus sa walay katapusang kasuko sa Dios.

Ang Dios gugma. Apan tungod sa dakong gugma sa Dios alang kanato, naghimo Siya usa ka paagi aron mapasig-uli kita balik ngadto Kaniya. Apan si Cristo nagpakamatay alang kanato bisan pa ug makasasala kita. Sa ingon niini nga pamaagi gipakita sa Dios ang iyang paghigugma kanato. (Roma 5:8).

Si Jesus, ang Anak sa Dios, mianhi sa kalibutan aron sa pagpangita ug pagluwas sa nawala o mga makasasala. Siya nagpuyo sa usa ka balaan nga kinabuhi ug naghalad sa Iyang Kaugalingon ingon nga bayad alang sa atong mga kasal-anan nga ang bisan kinsa nga mosalig Kaniya dili malaglag apan adunay kinabuhing dayon. Kadtong kinsa nagtuo kang Jesus dili matarung sa ilang kaugalingon, apan ang Dios nagbutang kanila diha kang Kristo. Busa sa dihang ang Dios nagtan-aw kanila, Iyang nakita ang pagkamatarung ni Cristo. Pinaagi sa grasya sa Dios, mahimo kitang balaan ug mapasig-uli balik sa Dios dili tungod sa atong kaugalingon kondili tungod sa kabalaan ni Jesus.

Si Jesus miingon: “Ako mao ang dalan, ang kamatuoran, ug ang kinabuhi. Walay makaadto sa Amahan kon dili pinaagi kanako.” Wala nay lain pa sa tibuok kalibotan nga makaluwas kanato kondili si Jesus lamang.

Busa karon, kinahanglan maghinulsol na kamo ug moduol sa Dios aron pasayloon niya ang inyong mga sala. Dili ka gayod magmauswagon kon ilimod mo ang imong mga sala, apan kon isulti mo kini ug talikdan, kaloy-an ka sa Dios.

“Miabot na ang panahon nga gipanagna sa mga propeta kaniadto. Ang paghari sa Dios haduol na gayod. Busa hinulsoli ug biyai ang inyong mga sala ug tuohi ninyo ang Maayong Balita.” (Marcos 1:15)

Click here for English Translation.

How to Know With Certainty You’ll be With God in Heaven

Jessica Mae Simon,

Important life questions

I was in first-year high school when two missionaries, Miss Baning (a Filipino) and an American, went to our school and invited us to utilize their newly opened small library. It was open to the public and even available on Saturdays. They went from room to room to invite the students and to pray for the whole class.

During that time, I was religious and I thought I was already a Christian. I became the representative of my family in attending the Sunday Mass for two years. Within the second year, there was an increasing number of questions in my mind that no one could answer: Why were we praying to Mary and other saints? Aren’t we supposed to pray only to God, not to men? and several practices I couldn’t understand.

Second-year high school came and we were given a project wherein I needed books about scientific names of plants. I found the books I needed in the mini-library of the missionaries. The second time I visited, they shared about salvation through Christ. They asked me and two other students two questions:

The first question was — If you die today, do you know for certain that you will be with God in Heaven?

I said “I don’t know” because I thought saying yes would be too arrogant.

The second question was — If God were to ask you, “Why should I let you into My Heaven?” what would you say?

Because of good works, good works, good works…

Those were my answers but with great uncertainty within me because I admit that I frequently sin. So how can I really go to heaven? Miss Baning shared us the way to heaven.


How to know with certainty that you will go to Heaven?

We can know and be certain if we will be with God in Heaven. In 1 John 5:13, the Apostle John said: “I write these things to you who believe in the name of the Son of God, that you may know that you have eternal life.”

Heaven is a free gift through God’s grace. The Bible says: The wages of sin is death, but the free gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord. And because it’s a free gift, it is not earned or deserved. No amount of personal effort, good works, or religious deeds can earn a place in Heaven for you. For by grace you have been saved through faith. And this is not your own doing; it is the gift of God, not a result of works, so that no one may boast. Salvation is not a reward for the good things we have done; it is a free gift from God given to those who believe and trust in the finished work of Christ.

Man is a sinner. Everyone has sinned; we all fall short of God’s glorious standard. Everyone who sins is breaking God’s law, for all sin is contrary to the law of God. We sin in thought, word or deed; we sin when we do what we shouldn’t do and not do what we ought to do. Whether minor or grave, sin is rebellion against God. Because of this, man cannot save himself. If you wanted to save yourself by good deeds, do you know how good you would have to be? Be therefore perfect, even as your Father which is in Heaven is perfect” (Matthew 5:48). God requires holiness. With such a high standard, no one can save himself.

God is merciful. He does not want anyone to be destroyed but wants everyone to repent. But the same Bible which tells us that God is love, also tells us that God is just and therefore must punish sin. He says “. . . (I) will by no means clear the guilty . . .” (Exodus 34:7). And “. . . the soul that sins, it shall die.” (Ezekiel 18:4).

God made a way for us to be reconciled back to Him in the Person of Jesus Christ. Who is Jesus? The Bible tells us clearly that He is the infinite God-Man. “In the beginning was the Word (Jesus). . . and the Word (Jesus) was God. And the Word (Jesus) was made flesh, and dwelt among us . . .” (John 1:1,14). Jesus Christ came to earth and lived a sinless life, but while on earth, what did He do? He died on the cross to pay the penalty for our sins and rose from the grave to purchase a place for us in Heaven. All of us, like sheep, have strayed away. We have left God’s paths to follow our own. Yet the LORD laid on Him (Jesus) the sins of us all. (Isaiah 53:6). Jesus Christ bore our sin in His body on the cross and now offers us eternal life (be with God in Heaven) as a free gift. This gift is received by faith.

Saving faith is not mere head knowledge, like believing certain historical facts. The Bible says that the devil believes there is one God, so believing that there is one God is not saving faith. Saving faith is also not mere temporal faith, that is, trusting God for temporary crises such as financial, family, or physical needs. Now these are good, and you should trust Christ for these, but they are not saving faith! Saving faith is TRUSTING in Jesus Christ alone for eternal life. It means resting upon Christ alone and what He has done rather than in what you or I have done to get us into Heaven. “. . . Believe (trust) in the Lord Jesus Christ, and you will be saved . . .” (Acts 16:31).

It means that you need to:

  • Transfer your trust 
    From what you have been doing to what Christ has done for you on His cross
  • Accept Christ as Savior
    Open the “door” to your heart and invite Him in.
    He says:  “Behold, I stand at the door, and knock:  if any man hears My voice, and open the door, I will come into Him . . . .” (Revelation 3:20)
  • Receive Jesus Christ as Lord
    Give Him the “driver’s seat” and “controls” of your life, not the “back seat.”
  • Repent
    Confess and renounce your sins and turn to God.
    Be willing to turn from anything that is not pleasing to Him. He will reveal His will to you as you grow in your relationship with Him.

— Gospel resources: Steps to Life. Evangelism Explosion International

Jessica Mae Simon,

Growing in a Bible-believing church

I willingly accepted Christ as my Lord and Savior. I took aside my former belief that good works can save a person. There’s only one way to heaven and that’s through Jesus Christ, accepting Him as Lord and Savior. I wrote that important decision in my small notebook together with the date. I had no spectacular feeling at that time. I continued my routine – pray and go to church. But more and more questions emerged and I didn’t know whom to ask for help.

Fourth-year came and it was almost our graduation, one of my classmates, Filamer, had comics about religion. It was about The Reformation, Martin Luther, and other major issues about my faith. I became more bewildered so I stopped going to church. For two months, I read the Bible starting from Genesis. It was very difficult for me to understand everything written in it because I felt that everything was new for me! All my life I had known God to be loving and forgiving but as I read the Bible intently for the first time, I was shocked! God’s image became “wrathful”. I was discouraged finding out that God took sides and meddled with the battles and wars in favor of the Israelites. I saw a different God.

College came and confusion still abounded. I phoned Charity, my schoolmate in high school, and shared with her some of my concerns. She told me about Laoag Fundamental Baptist Church where her dad serves as a pastor. She mentioned about the Adult Sunday classes where they could answer my questions. She didn’t explicitly invite me to attend but I invited myself to be in it.

That little church helped me know Christ more and more. I’m thankful that in times of my difficulties, they were with me. That’s why I consider the church, in general, my family. I thank God that through His church, I experience His love.

Trust in the Lord with all your heart; do not depend on your own understanding. Seek His will in all you do, and He will show you which path to take. (Proverbs 3:5-6)

Jessica Mae Simon,

A personal testimony of Jessica Mae Simon, sales executive at Ford Ilocos Norte. She is part of the Young Adults Bible Study Ministry at Laoag Fundamental Baptist Church.

मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो।


Photo by vishnudeep dixit from Pexels

14 यूहन्ना को बंदीगृह में डाले जाने के बाद यीशु गलील आया। और परमेश्वर के राज्य के सुसमाचार का प्रचार करने लगा। 15 उसने कहा, “समय पूरा हो चुका है। परमेश्वर का राज्य आ रहा है। मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो।” (मरकुस 1:14-15)

यीशु मसीह कौन है?

जीसस पूरी तरह से भगवान हैं। बाइबल सिखाती है कि केवल एक ही ईश्वर है जो तीन अलग-अलग व्यक्तियों के रूप में विद्यमान है – पिता, पुत्र और पवित्र आत्मा। यीशु परमेश्वर का पुत्र है, जो ट्रिनिटी का दूसरा व्यक्ति है।

आदि में शब्द था। शब्द परमेश्वर के साथ था। शब्द ही परमेश्वर था। यह शब्द ही आदि में परमेश्वर के साथ था। दुनिया की हर वस्तु उसी से उपजी। उसके बिना किसी की भी रचना नहीं हुई। (यूहन्ना 1:1-3क्योंकि जो कुछ स्वर्ग में है और धरती पर है, उसी की शक्ति से उत्पन्न हुआ है। कुछ भी चाहे दृश्यमान हो और चाहे अदृश्य, चाहे सिंहासन हो चाहे राज्य, चाहे कोई शासक हो और चाहे अधिकारी, सब कुछ उसी के द्वारा रचा गया है और उसी के लिए रचा गया है। सबसे पहले उसी का अस्तित्व था, उसी की शक्ति से सब वस्तुएँ बनी रहती हैं। (कुलुस्सियों 1:16-17)  प्रभु परमेश्वर वह जो है, जो था और जो आनेवाला है, जो सर्वशक्तिमान है, यह कहता है, “मैं ही अलफा और ओमेगा हूँ।” (प्रकाशित वाक्य 1:8)

यीशु पूरी तरह से मनुष्य है लेकिन पाप के बिना। जो अपने स्वरूप में यद्यपि साक्षात् परमेश्वर था, किन्तु उसने परमेश्वर के साथ अपनी इस समानता को कभी  ऐसे महाकोष के समान नहीं समझा जिससे वह चिपका ही रहे  बल्कि उसने तो अपना सब कुछ त्याग कर  एक सेवक का रूप ग्रहण कर लिया और मनुष्य के समान बन गया। और जब वह अपने बाहरी रूप में मनुष्य जैसा बन गया  वह पवित्र आत्मा द्वारा एक कुंवारी के गर्भाधान के माध्यम से एक इंसान के रूप में पैदा हुआ था। उसे हर प्रकार से वैसे ही परखा गया है जैसे हमें फिर भी वह सर्वथा पाप रहित है  वह पूरी तरह से पिता के आज्ञाकारी थे और पवित्र जीवन जीते थे। क्योंकि परमेश्वर अपनी सम्पूर्णता के साथ सदैव उसी में निवास करता है।  तो उसने अपने आप को नवा लिया। और इतना आज्ञाकारी बन गया कि अपने प्राण तक निछावर कर दिये और वह भी क्रूस पर। वह मर गया और उसे दफना दिया गया लेकिन तीसरे दिन, वह मृतकों में से जी उठा। प्रभु यीशु मसीह पाप और मृत्यु पर विजयी है!

इसलिए परमेश्वर ने भी उसे ऊँचे से ऊँचे  स्थान पर उठाया और उसे वह नाम दिया जो सब नामों के ऊपर है  ताकि सब कोई जब यीशु के नाम का उच्चारण होते हुए सुनें, तो नीचे झुक जायें।  चाहे वे स्वर्ग के हों, धरती पर के हों और चाहे धरती के नीचे के हों।  और हर जीभ परम पिता परमेश्वर की  महिमा के लिये स्वीकार करें, “यीशु मसीह ही प्रभु है।” (फिलिप्पियों 2:6-11)


भगवान की खुशखबरी क्या है?

जिसकी पहले ही नबियों द्वारा पवित्र शास्त्रों में घोषणा कर दी गयी  मैं सुसमाचार के लिए शर्मिन्दा नहीं हूँ क्योंकि उसमें पहले यहूदी और फिर ग़ैर यहूदी जो भी उसमें विश्वास रखता है — उसके उद्धार के लिये परमेश्वर की सामर्थ्य है।

ईश्वर पवित्र है। पवित्र शब्द एक ऐसे शब्द से आया है जिसका अर्थ है “अलग, अलग, या कट जाना”। ईश्वर हर चीज से अलग या कटा हुआ है जो पाप और बुराई है। हे यहोवा, तुझ को बुरे लोगों की निकटता नहीं भाती है। तू नहीं चाहता कि तेरे मन्दिर में कोई भी पापी जन आये। (भजन संहिता 5:4वह पाप के बिना है और पाप को सहन नहीं कर सकता। परमेश्वर के पास किसी के साथ संगति नहीं हो सकती है जिसके पास पूर्ण धार्मिकता नहीं है।

मनुष्य पापी है। क्योंकि सभी ने पाप किये है और सभी परमेश्वर की महिमा से रहित है। चाहे मामूली हो या गंभीर, मकसद, विचार, शब्द या काम, हम सभी पाप करने के लिए दोषी हैं। शास्त्र कहता है: “कोई भी धर्मी नहीं, एक भी! कोई समझदार नहीं, एक भी! कोई ऐसा नहीं, जो प्रभु को खोजता! सब भटक गए, वे सब ही निकम्मे बन गए, साथ-साथ सब के सब, कोई भी यहाँ पर दया तो दिखाता नहीं, एक भी नहीं!” (रोमियों 3:10-12)

हम सभी पाप से मैले हैं।  हमारी सब नेकी पुराने गन्दे कपड़ों सी है। हम सूखे  मुरझाये पत्तों से हैं। हमारे पापों ने हमें आँधी सा उड़ाया है। अच्छे जीवन की कोई भी राशि ईश्वर की तरफदारी नहीं कर सकती क्योंकि उसका मानक पूर्णता, पवित्रता है – जिसे प्राप्त करना हमारे लिए असंभव है।  हम सभी भगवान के पवित्रता के मानक से कम हैं। जब हमने भगवान के खिलाफ पाप किया तो हम भगवान से अलग हो गए।

भगवान बस है। वह पाप को दंड देता है। क्योंकि पाप का मूल्य तो बस मृत्यु ही (रोमियों 6:23यह मृत्यु आध्यात्मिक मृत्यु को संदर्भित करती है जिसका अर्थ है ईश्वर से अनन्त अलगाव। ईश्वर के साथ प्रेम के शाश्वत संबंध होने के बजाय, उन्हें अनन्त विनाश का दण्ड दिया जाएगा। तथा उन्हें प्रभु और उसकी महिमापूर्ण शक्ति के सामने से हटा दिया जाएगा। यह मनुष्य की स्थिति के बारे में सच्चाई है। हमने पाप किया है; इसलिए, हम भगवान के अनन्त क्रोध के हक में हैं।

भगवान प्यार है। लेकिन हमारे लिए भगवान के बहुत प्यार के कारण, उन्होंने एक रास्ता बनाया ताकि हम उन्हें वापस समेट सकें। पर परमेश्वर ने हम पर अपना प्रेम दिखाया। जब कि हम तो पापी ही थे, किन्तु यीशु ने हमारे लिये प्राण त्यागे। (रोमियों 5:8

क्योंकि मनुष्य का पुत्र जो कोई खो गया है, उसे ढूँढने और उसकी रक्षा के लिए आया है। उन्होंने पवित्र जीवन व्यतीत किया और हमारे पापों के भुगतान के रूप में अपना बलिदान दिया  परमेश्वर को जगत से इतना प्रेम था कि उसने अपने एकमात्र पुत्र को दे दिया, ताकि हर वह आदमी जो उसमें विश्वास रखता है, नष्ट न हो जाये बल्कि उसे अनन्त जीवन मिल जाये।

जो यीशु पर विश्वास करते हैं वे अपने आप में धर्मी नहीं हैं, लेकिन परमेश्वर ने उन्हें मसीह में डाल दिया है। इसलिए जब परमेश्वर उनकी ओर देखता है, तो वह मसीह की धार्मिकता को देखता है। ईश्वर की कृपा से, हमें पवित्र बनाया जा सकता है और ईश्वर के पास स्वयं के कारण नहीं बल्कि यीशु की पवित्रता के कारण वापस समेटा जा सकता है।

ईश ने कहा: “मैं ही मार्ग हूँ, सत्य हूँ और जीवन हूँ। बिना मेरे द्वारा कोई भी परम पिता के पास नहीं आता।” किसी भी दूसरे में उद्धार निहित नहीं है। क्योंकि इस आकाश के नीचे लोगों को कोई दूसरा ऐसा नाम नहीं दिया गया है जिसके द्वारा हमारा उद्धार हो पाये।

इसलिये तुम अपना मन फिराओ और परमेश्वर की ओर लौट आओ ताकि तुम्हारे पाप धुल जायें।  जो निज पापों पर पर्दा डालता है, वह तो कभी नहीं फूलता—फलता है किन्तु जो निज दोषों को स्वीकार करता और त्यागता है, वह दया पाता है।

समय पूरा हो चुका है। परमेश्वर का राज्य आ रहा है। मन फिराओ और सुसमाचार में विश्वास करो। (मरकुस 1:15)

Click here for English Translation.

회개하고 기쁜 소식을 믿으세요

Korean Gospel, 회개하고 기쁜 소식을 믿으세요,

요한이 잡힌 후 예수님은 갈릴리로 가셔서 하나님의 기쁜 소식을 전파하시며.
“드디어 때가 왔다! 하나님의 나라가 가까웠으니 회개하고 기쁜 소식을 믿어라!” 하고 말씀하셨다. (마가복음 1:14-15)

예수 그리스도는 누구입니까?

예수님은 온전한 하나님 이십니다. 성경은 아버지, 아들, 성령이라는 세 가지의 분명한 인격체로 영원히 존재하는 오직 한 분의 신이 있다고 가르치고 있습니다. 예수님은 하나님의 아들 이시며 삼위 일체의 두 번째 인격체 이십니다.

우주가 존재하기 전에 말씀 되시는 그리스도가 계셨다. 그분은 하나님과 함께 계셨으며 바로 그분이 하나님이셨다. 그리스도는 맨 처음부터 하나님과 함께 계셨고. 모든 것은 그분을 통해서 창조되었으며 그분 없이 만들어진 것은 아무것도 없다 (요한복음 1:1-3). 그분에 의해서 모든 것이 창조되었습니다. 하늘과 땅에 있는 것들과 보이는 것과 보이지 않는 것들과 천사들과 영적 존재들과 만물이 다 그분에 의해서 창조되었고 그분을 위해 창조되었습니다. 그리고 그분은 모든 것이 있기 전에 계시고 모든 것은 그분에 의해서 유지되고 있습니다. (골로새서 1:16-17). 주 하나님이 말씀하십니다. “나는 처음과 마지막이며 시작과 끝이다. 지금도 있고 전에도 있었고 앞으로 올 전능한 자이다.” (요한계시록 1:8, 22:13).

예수님은 온전한 사람이지만 죄가 없으신 분입니다. 그분은 원래 하나님의 모습을 지니고 계셨지만 하나님과 동등하게 되려고 생각하지 않으시고. 오히려 자기의 모든 특권을 버리시고 종의 모습으로 사람들과 같이 되어. 그는 성령에 의해 동정녀에게서 인간으로 태어났습니다. 그분은 모든 점에서 우리처럼 시험을 받으셨습니다. 그러나 죄는 없으셨습니다. 그는 하나님 아버지께 온전히 순종하는 거룩한 삶을 살았습니다. 그리스도 안에는 온갖 신적 성품이 육체적인 형태로 나타나 있습니다. 사람의 모양으로 나타나셨으며 자기를 낮추시고 십자가에 달려 죽기까지 순종하셨습니다. 그는 죽고 나서 묻혔지만, 사흘 만에 죽은 자 가운데서 다시 살아났습니다. 주 예수 그리스도는 죄와 죽음을 이기셨습니다!

그러므로 하나님은 그분을 최고로 높여 모든 이름 위에 뛰어난 이름을 주셔서. 하늘과 땅과 땅 아래 있는 자들이 모두 예수님의 이름에 무릎을 꿇게 하시고. 모든 사람이 예수 그리스도를 주님이라고 고백하여 하나님 아버지께 영광을 돌리게 하셨습니다. (빌립보서 2:6-11)


하나님의 좋은 소식은 무엇입니까?

이 기쁜 소식은 하나님께서 예언자들을 통해 성경에서 미리 약속하신. 그의 아들에 관한 것입니다 예수 그리스도. 그것은 처음에 유대인에게만 해당되었으나 이제는 이방인에게도 전파되어 모든 믿는 사람들을 구원하는 하나님의 능력이기 때문입니다.

하나님은 거룩하십니다. ‘거룩’이란 히브리어에서 온 단어로 “분리되다, 떨어져 있다”를 의미합니다. 하나님은 죄가 있고 악한 모든 것과 함께할 수 없어 늘 분리되어 있거나 끊어져 있습니다. 하나님은 악을 기뻐하는 신이 아니시므로 악한 자가 주와 함께할 수 없습니다. (시편 5:4). 하나님은 죄가 없으심으로 죄를 용인 하실 수 없습니다. 하나님은 완전한 의를 가지고 있지 않은 사람과 교제 할 수 없으십니다.

사람은 악합니다. 모든 사람이 죄를 지어 하나님의 영광스러운 표준에 미치지 못하였으나. 죄가 작거나 크거나, 또 어떤 동기나, 생각이나, 말이나 행동이든, 우리 모두는 죄를 짓는 것에서 자유로울 수 없습니다. 그것은 이렇게 기록된 성경 말씀과 같습니다. “의로운 사람은 없으니 하나도 없으며. 깨닫는 사람도 없고 하나님을 찾는 사람도 없다. 모두 진리에서 떠나 쓸모없게 되었고 선을 행하는 사람이 없으니 하나도 없다.” (로마서 3:10-12). 

우리는 다 죄로 더러워졌으며 우리의 의로운 행위는 때묻은 누더기와 같아서 우리가 다 잎사귀처럼 말라 죄악의 바람에 휩쓸려가고 있습니다. 우리는 단순히 선한 삶을 사는 것만으로 하나님으로부터 인정을 받을 수는 없습니다. 왜냐하면 하나님의 기준은 오직 완전함과 거룩함으로 우리가 우리의 힘으로는 성취 할 수 없는 것이기 때문입니다. 우리가 하나님께 죄를 지었을 때 우리는 하나님으로부터 분리되었습니다.

하나님은 공평하십니다. 그는 죄를 심판하십니다. 죄의 대가는 죽음입니다 (로마서 6:23). 이 죽음은 영원한 죽음을 의미합니다. 이것은 영원한 하나님과의 분리를 의미합니다. 하나님과의 영원한 사랑의 관계를 가지는 대신에, 우리는 영원한 형벌을 받고 주님 앞에서 쫓겨나 그의 능력 있는 영광을 보지 못할 것입니다. 이것은 인간의 상태에 관한 진리입니다. 우리는 죄를 지었습니다. 그러므로 우리는 하나님의 영원한 진노를 받아 마땅합니다.

하나님은 사랑이시다. 그러나 우리를 향한 하나님의 위대한 사랑 때문에 그분은 우리가 그분과 다시 화해 될 수 있는 길을 만드셨습니다. 그러나 우리가 아직 죄인이었을 때에 그리스도께서 우리를 위해 죽으심으로 하나님께서 우리에 대한 사랑을 나타내셨습니다 (로마서 5:8).

예수님이 말씀 하셨습니다: “나는 잃어버린 사람들을 찾아 구원하러 왔다.” 그는 거룩한 삶을 사셨고 우리의 죄값을 치르려고 자기를 희생하셨습니다. 하나님이 세상을 무척 사랑하셔서 하나밖에 없는 외아들마저 보내 주셨으니 누구든지 그를 믿기만 하면 멸망하지 않고 영원한 생명을 얻는다.

예수님을 믿는 사람들은 스스로 의롭지 않습니다. 그러나 하나님은 그들을 그리스도 예수 안에 두셨습니다. 그러므로 하나님이 그들을 보실 때 그리스도의 의를 보십니다. 하나님의 은혜로 말미암아 우리는 거룩하게 될 수 있으며, 우리 자신이 아닌 오직 예수님의 거룩함 때문에 하나님과의 거룩한 관계로 다시 돌아갈 수 있습니다.

예수님이 말씀 하셨습니다: “나는 길이요 진리요 생명이다. 나를 통하지 않고는 아무도 아버지께로 가지 못한다.” 다른 이에게서는 구원을 얻을 수 없습니다. 하늘 아래에 우리가 구원받을 수 있는 다른 이름이 인간에게 주어진 일이 없기 때문입니다.

그러므로 여러분은 회개하고 하나님께 돌아오십시오. 그러면 여러분의 죄가 씻음을 받고 주님 앞에서 새로워지는 때가 올 것입니다. 자기 죄를 숨기는 사람은 번영하지 못할 것이나 자기 죄를 고백하고 버리는 사람은 불쌍히 여김을 받을 것이다.  

드디어 때가 왔다! 하나님의 나라가 가까웠으니 회개하고 기쁜 소식을 믿어라!
(마가복음 1:15)

Click here for English Translation.

Magsisi Kayo at Sumampalataya sa Ebanghelyo

Marcos 1:15, Magsisi at manampalataya, repent and believe,

Nagpunta si Jesus sa Galilea at nangaral ng Magandang Balita mula sa Diyos.Sinabi niya, “Dumating na ang takdang panahon at malapit na ang paghahari ng Diyos. Kaya magsisi na kayo at sumampalataya sa Magandang Balitang ito!” (Marcos 1:14-15)

Sino si Jesus?

Si Jesus ay ganap na Diyos. Itinuturo ng Bibliya na mayroon lamang isang tunay na Diyos na walang hanggang umiiral bilang tatlong magkakaibang persona — ang Ama, Anak, at Banal na Espiritu. Si Jesus ang Anak ng Diyos.

Noong simula pa lamang ay naroon na si Jesus. Siya ay kasama ng Diyos, at si Jesus ay Diyos. Kasama na Niya ang Diyos noong simula pa. Nilikha ang lahat ng mga bagay sa pamamagitan Niya, at kung wala Siya, walang anumang nilikha. Ang lahat ng nilikha ay nagkaroon ng buhay sa pamamagitan Niya, at ang buhay na ito ay ilaw ng sangkatauhan (Juan 1:1-4). Sapagkat sa pamamagitan Niya ay nilikha ang lahat ng bagay na nasa langit at nasa lupa, ang mga bagay na nakikita at ang mga hindi nakikita, maging ang mga trono o mga pamamahala, o mga pamunuan o mga may kapangyarihan—lahat ng bagay ay nilikha sa pamamagitan Niya at para sa Kanya. Siya mismo ay una sa lahat, at ang lahat ng mga bagay ay nananatiling sama-sama sa pamamagitan Niya (Colosas 1:16-17). Siya ang Alpha at ang Omega, ang una at ang huli, ang simula at ang wakas. Siya ang kasalukuyan, nakaraan at Siyang darating, ang Makapangyarihan sa lahat (Pahayag 1:8, 22:13).

Si Jesus ay ganap na tao ngunit walang kasalanan. Kahit Siya’y nasa anyo o kalikasan ng Diyos, hindi Niya itinuring na isang bagay na dapat panghawakan ang pagiging kapantay ng Diyos. Sa halip ay itinuring Niyang walang halaga ang sarili, kinuha ang kalikasan ng alipin, at naging katulad ng mga tao. Nagkatawang tao Siya sa pamamagitan ng Banal na Espiritu at ipinanganak ng isang birhen. Tulad natin ay tinukso rin Siya sa lahat ng mga paraan, gayunma’y hindi Siya nagkasala. Lubos Siyang masunurin sa Ama at nabuhay na banal. Ito ay sapagkat nananahan sa Kaniyang katawan ang lahat ng kapuspusan ng kalikasan ng Diyos. Yamang Siya ay nasumpungan sa anyong tao, Siya ay nagpakumbaba at naging masunurin hanggang sa kamatayan, maging sa kamatayan sa krus. Siya’y namatay at inilibing ngunit sa ikatlong araw, Siya ay nabuhay mula sa kamatayan. Ang Panginoong Jesu-Cristo ay makapangyarihan at tagumpay laban sa kamandag ng kasalanan at kamatayan!

Kaya naman Siya’y lubusang itinaas ng Diyos, at ginawaran ng pangalang higit na mataas kaysa lahat ng pangalan; upang sa pangalan ni Jesus ang bawat tuhod ay lumuhod, ang mga nasa langit, nasa lupa, at nasa ilalim ng lupa, at ipahayag ng bawat bibig na si Jesu-Cristo ay Panginoon, sa ikaluluwalhati ng Diyos Ama. (Filipos 2:6-11)

Ano ang Mabuting Balita ng Diyos?

Ang Mabuting Balita o ang Ebanghelyo ay ipinangako ng Diyos noong una pa na isinasaad sa mga Banal na Kasulatan, sa pamamagitan ng kanyang mga propeta. Tungkol ito sa Kanyang Anak na si Cristo Jesus na ating Panginoon. Ito ang kapangyarihan ng Diyos sa ikaliligtas ng bawat isang sumasampalataya.

Ang Diyos ay banal. Ang salitang banal mula sa wikang Hebreo ay nangangahulugang “hiwalay o bukod”. Ang Diyos ay hiwalay, bukod, o malayo mula sa lahat ng bagay na makasalanan at masama. Siya ay walang bahid ng kasalanan. Ang Diyos ay hindi nalulugod sa kasamaan; ang kasamaan ay hindi Niya kasamang naninirahan (Mga Awit 5:4). Hindi Siya maaaring magkaroon ng pakikisama sa sinuman na walang ganap na kabanalan.

Ang tao ay makasalanan. Lahat tayo ay nagkasala sa Panginoon. Mababaw o mabigat na kasalanan, sa isip, salita o gawa, lahat ng tao ay makasalanan at walang sinumang natatangi. Sinasabi ng Bibliya: Walang sinumang matuwid, wala kahit isa. Walang sinumang nakakaunawa, walang sinumang humahanap sa Diyos. Ang lahat ay lumihis ng daan, sama-sama silang naging walang pakinabang. Walang sinumang gumagawa ng mabuti, wala kahit isa (Roma 3:10-12). Sapagka’t tayong lahat ay naging parang marumi, at ang lahat ng ating katuwiran ay naging parang basahang marumi. Ang ating mabubuting gawa ay hindi nakaaabot sa kaluwalhatian ng Diyos dahil ang kanyang pamantayan ay wagas na kabanalang imposibleng makamit ng tao. Dahil sa ating kasalanan, tayo ay nahiwalay at nalayo sa Diyos.

Ang Diyos ay makatarungan. Ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan (Roma 6:23). Ang kamatayang ito ay tumutukoy sa espirituwal na kamatayan kung saan ang tao ay mahihiwalay sa Diyos magpakailanman. Sa halip na walang hanggang pag-ibig kasama ang Panginoon, daranasin ng tao ang kaparusahang walang hanggang kapahamakan. Ito ay ang pagkahiwalay mula sa harapan ng Panginoon at mula sa kaluwalhatian ng kaniyang kalakasan. Ito ang buong katotohanan tungkol sa kalagayan ng tao. Tayong lahat ay nagkasala; samakatuwid, makatarungan ang hatol ng Panginoon sa ating mga kasalanan.

Ang Diyos ay pag-ibig. Sa pamamagitan ng kaniyang dakilang pag-ibig sa atin, gumawa Siya ng paraan upang makapagkasundo tayo sa Kanya. Ipinakita ng Diyos ang kaniyang pag-ibig sa atin na nang tayo ay makasalanan pa, si Cristo ay namatay para sa atin (Roma 5:8).

Si Jesus na ang Anak ng Diyos ay pumarito upang hanapin at iligtas ang nawala o mga makasalanan. Siya ay namuhay ng banal at isinakripisyo ang Kanyang sarili bilang kabayaran para sa ating mga kasalanan. Ito ay sapagkat sa ganitong paraan inibig ng Diyos ang sanlibutan kaya ipinagkaloob niya ang kaniyang bugtong na Anak upang ang sinumang sumampalataya sa kaniya ay hindi mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.

Yaong mga sumasampalataya kay Jesus ay walang sariling katuwiran at kabanalan, kundi ang katuwiran sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo, at ang katuwiran na mula sa Diyos ay sa pamamagitan ng pananampalataya.

Sinabi ni Jesus: “Ako ang daan, ang katotohanan, at ang buhay. Walang sinumang makararating sa Ama maliban sa pamamagitan ko.” Walang kaligtasan sa kanino pa man, sapagkat walang ibang pangalan sa ilalim ng langit na ibinigay sa mga tao na ating ikaliligtas.

Kaya nga magsisi na kayo at magbalik-loob sa Diyos upang mapatawad ang inyong mga kasalanan, nang sa gayon ay dumating ang mga panahon ng ginhawa mula sa Panginoon. Siyang nagtatakip ng kanyang mga pagsuway ay hindi sasagana, ngunit ang nagpapahayag at tumatalikod sa mga iyon ay magtatamo ng awa.

Naganap na ang panahon at malapit na ang kaharian ng Diyos:
kayo’y magsisi at manampalataya sa ebanghelyo. (Marcos 1:15)

Click here for English Translation.